Γιώργος Μυζάλης

Να μοιάζει άραγε η αγωνία του τραγουδοποιού μπροστά στο λευκό χαρτί με την αντίστοιχη του γραφιά; Ειδικά όταν ο τελευταίος έχει «σκέφτομαι και γράφω» με ελεύθερο θέμα;
Βάζεις το δίσκο στο πικάπ και η μαγεία ξεκινά. Προηγούνται της μουσικής εκείνα τα δύο δευτερόλεπτα σιωπής, που δεν είναι σιωπή. Ξέρετε γιατί μιλάω.
Ακόμα και σήμερα, η εκτέλεση με την Αλεξίου αποτελεί «ευαγγέλιο» για μένα.
Δεν θυμάμαι πόσα χρόνια τα χρησιμοποιώ. Ξέρω όμως μέχρι πότε. Μέχρι το τέλος της ζωής, είτε το τέλος της ακοής.
Στις 7 Σεπτεμβρίου διεξάγονται δύο συναυλίες στην Αθήνα. Θα ήθελα να τις έβλεπα και τις δύο, αλλά ο διακτινισμός δεν έχει εφευρεθεί ακόμα, ούτε και η χρονομηχανή.
Δεν χρειάζεται σώνει και ντε να συμφωνήσουμε. Αρκεί να διαφωνήσουμε πολιτισμένα.
Ο Τόλης Βοσκόπουλος στο Κατράκειο της Νίκαιας. Ναι ρε συ, ναι! Και ξέρεις γιατί; Θα σου πω...
Ένα μουσικοκριτικό σημείωμα για τη νέα δισκογραφική εργασία των Πάνου Παπαϊωάννου, Χρυσόστομου Καραντωνίου & Δημήτρη Παπαχαραλάμπους.

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!