Νίκος Αναγνωστάκης

Η Μαρίνα Σάττι θα μπορούσε να δημιουργήσει με τις μουσικές της δραστηριότητες ένα κίνημα μουσικής επανάστασης.
Πάει και το Πάσχα, πέρασε, αυτό ήταν. Τώρα πάμε βουρ για μια άλλη γιορτή της άνοιξης, το τριήμερο της Πρωτομαγιάς.
Πόσο φτωχότερος ή αν θέλετε ολιγότερο πλούσιος θα ήταν ο σύγχρονος μουσικός πολιτισμός χωρίς αυτόν.
Το συναίσθημα όσο πάει και λιγοστεύει, όπως το νερό και ο καθαρός αέρας, όπως λιγοστεύουν οι πυρωμένες λέξεις από το λεξιλόγιό μας.
Τζάμπα ανάβουν τα φώτα της πόλης. Η ψυχή τα κανονίζει όλα και κάνει κουμάντο. Κι όταν είναι παγωμένη και άδεια, όλα γύρω χλομιάζουν.
Έχουμε χωθεί στη λάσπη μέχρι το λαιμό!
Η πραγματική ιστορία γράφεται από τους ηττημένους γιατί αυτοί καταλαβαίνουν καλύτερα ότι αυτός ο κόσμος βαδίζει σε λάθος δρόμο.
Το σεξ και η σεξουαλικότητα στο τραγούδι και τη ζωή μας.
Για το τραγούδι ήταν η Άνοιξη και το Καλοκαίρι μαζί, και θα είναι για πάντα ένα ακριβό και χρυσό νόμισμα.
Τα αυτονόητα που δύσκολα γίνονται πράξη και η κατάρα των ευχών που, στη χώρα μας, σπάνια υλοποιούνται.
«Σκέψου να μην πρόφταινα κι αυτό το καλοκαίρι! Να δω το φως ξανά εκτυφλωτικό… να αφήνω κι άλλες ζωές να μπαίνουν στη δική μου».
Σελίδα 1 από 6

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!