Νίκος Αναγνωστάκης

Ο Ζήκος έγχρωμος! Το είδαμε και αυτό!
20/03/2017 Νίκος Αναγνωστάκης
Πόσο φτωχότερος ή αν θέλετε ολιγότερο πλούσιος θα ήταν ο σύγχρονος μουσικός πολιτισμός χωρίς αυτόν.
Το συναίσθημα όσο πάει και λιγοστεύει, όπως το νερό και ο καθαρός αέρας, όπως λιγοστεύουν οι πυρωμένες λέξεις από το λεξιλόγιό μας.
Τζάμπα ανάβουν τα φώτα της πόλης. Η ψυχή τα κανονίζει όλα και κάνει κουμάντο. Κι όταν είναι παγωμένη και άδεια, όλα γύρω χλομιάζουν.
Έχουμε χωθεί στη λάσπη μέχρι το λαιμό!
Η πραγματική ιστορία γράφεται από τους ηττημένους γιατί αυτοί καταλαβαίνουν καλύτερα ότι αυτός ο κόσμος βαδίζει σε λάθος δρόμο.
Το σεξ και η σεξουαλικότητα στο τραγούδι και τη ζωή μας.
Για το τραγούδι ήταν η Άνοιξη και το Καλοκαίρι μαζί, και θα είναι για πάντα ένα ακριβό και χρυσό νόμισμα.
Τα αυτονόητα που δύσκολα γίνονται πράξη και η κατάρα των ευχών που, στη χώρα μας, σπάνια υλοποιούνται.
«Σκέψου να μην πρόφταινα κι αυτό το καλοκαίρι! Να δω το φως ξανά εκτυφλωτικό… να αφήνω κι άλλες ζωές να μπαίνουν στη δική μου».
Ο Καζαντζίδης, ο Μάλαμας, το «εργαλείο» του Γκουσγκούνη και η πλαστογράφηση της ιστορίας.
Φτιάξτε έτσι όμορφο το ποδόσφαιρο… αν μπορείτε.
Σελίδα 1 από 6

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!