Βούλα Σαββίδη – «Είναι ευχή & κατάρα να φτάνεις γρήγορα στην κορυφή…»

(ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ) «…έχεις ένα μέτρο σύγκρισης που δε σου επιτρέπει να ενταχθείς στη βιομηχανία του τραγουδιού. Γιατί περί αυτού πρόκειται…»
19/04/2013

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Κίκα Α. Ρόκα

μας τόνισε, μεταξύ άλλων, απαντώντας στις ερωτήσεις μας η Βούλα Σαββίδη. Πρόκειται για μια ξεχωριστή ερμηνεύτρια που μπήκε πολύ μικρή στο χώρου του τραγουδιού, συνεργαζόμενη με σπουδαίους δημιουργούς, όπως το Χρήστο Λεοντή, το Μάνο Χατζιδάκι και άλλους. Έκτοτε, διαγράφει μια καλλιτεχνική πορεία με πολλά διαστήματα «απουσίας», προσωπικές επιλογές που καθορίστηκαν από την επιθυμία να «μην υποκύπτει στο ευτελές», όπως διδάχθηκε από το Μάνο Χατζιδάκι. Στην παρούσα φάση, η Βούλα Σαββίδη πραγματοποιεί κάποιες εμφανίσεις στη Θεσσαλονίκη και με αυτή την αφορμή, απαντά στα όσα τη ρωτάμε.

Μιλήστε μας για τις παραστάσεις που παρουσιάζετε και τους συνεργάτες σας.
Εμφανίζομαι όλα τα Σάββατα του Απρίλη στο Ξέφωτο, στα Λαδάδικα με συνοδοιπόρους δυο αξιόλογες φωνές, το Φώτη Θεοδωρίδη και το Γιάννη Λεκόπουλο. Οι παραστάσεις κινούνται σε μια ευρεία γκάμα του Ελληνικού τραγουδιού και είναι όπως έχω μάθει να υπηρετώ την τέχνη μου όλα αυτά τα χρόνια.

Κάνατε ένα δυναμικό ξεκίνημα στο χώρο του τραγουδιού, μόλις στα 17 σας. Πείτε μας πως έγινε.
Στα 17 μου μπήκα στο χώρο του τραγουδιού παίρνοντας το βάπτισμα στη δισκογραφία συμμετέχοντας στο δίσκο του Χρήστου Λεοντή «12 παρά 5». Aκολούθησαν τα «Πέριξ» με το Μάνο Χατζιδάκι.

Τι έχετε να θυμάστε από τις σημαντικές συνεργασίες σας με Χατζιδάκι, Λεοντή, Πλέσσα, Γκρούς κ.α.;
Από τις συνεργασίες μου έχω να θυμάμαι ωραίες στιγμές κυρίως με τον Χατζιδάκι, γιατί ήταν μια γνωριμία που με καθόρισε και μου έδειξε τον δρόμο που θα ακολουθούσα. Να μην υποκύπτω στο ευτελές και το χυδαίο.

Είναι καλό, τελικά, για ένα νέο καλλιτέχνη να κάνει τα πρώτα του βήματα δίπλα σε φτασμένους δημιουργούς ή μήπως αυτό ενδέχεται να έχει και τα αρνητικά του;
Ξέρετε ότι ο χώρος του τραγουδιού είναι άγρια ανταγωνιστικός. Στην περίπτωση μου χρειάστηκε να πληρώσω πολύ ακριβό τίμημα, γιατί είμαι ένα άτομο που δεν συμβιβάζεται εύκολα κι αυτό, όπως καταλαβαίνετε είναι απωθητικό, για τα κοράκια που καιροφυλακτούν. Τώρα αν είναι καλό που γρήγορα έπιασα την κορυφή και κυρίως αναφέρομαι στον Χατζιδάκι είναι ευχή και κατάρα. Γιατί έχεις ένα μέτρο σύγκρισης και δεν σου επιτρέπει να ενταχθείς μέσα στη βιομηχανία του τραγουδιού. Γιατί περί αυτού πρόκειται.

Από το 1996 που κυκλοφόρησε η «Αλκυονίδα μέρα» δεν έχετε παρουσιάσει κάποια άλλη προσωπική δουλειά, αλλά ούτε και εμφανίζεστε συχνά. Πού οφείλεται αυτή η αποχή;
Η ενασχόληση μου με το τραγούδι δεν είχε την φυσική ροή και παρουσία που θα ‘πρεπε. Τα διαστήματα της σιωπής μου είναι πολλά και παρατεταμένα. Ποιος ξέρει, ίσως έπρεπε έτσι να γίνει.

Τι έχει αλλάξει από το ξεκίνημά σας ως σήμερα;
Έχουν αλλάξει πάρα πολλά πράγματα στη ζωή μας και κατά συνέπεια και στο τραγούδι. Κάποτε όταν ανακάλυπταν ένα χαρισματικό ταλέντο, τονίζω το χαρισματικό, αυτό που λέει ο Λόρκα στο Ντουέντε να περιέχει το θείο και το δαιμόνιο έτρεχαν να το αξιοποιήσουν. Εδώ και αρκετά χρόνια αν είναι κάτι παραπάνω απ’ αυτούς, αυτοί που είναι στο σύστημα και ξέρουμε ότι όλα τα συστήματα έχουν βαθιές ρίζες, κοιτάζουν πως θα το εξαφανίσουν.

Θα θέλατε να κάνετε μια «πρόβλεψη» για το μέλλον του ελληνικού τραγουδιού;
Πιστεύω ότι μέσα σ’ αυτό το τρομακτικό τοπίο που έχει περιέλθει η ζωή μας θα προκύψουν και θετικά πράγματα. Θα γίνει ένα ξεκαθάρισμα. Η τέχνη είναι μια σοβαρή διαδικασία για την ισορροπία, αρμονία του ανθρώπου. Και μάλιστα η μουσική, το τραγούδι, που έχει άμεση επίδραση, στο συναίσθημα, στην ψυχή μας.

Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον όσον αφορά τις παραστάσεις και τη δισκογραφία;
Η πιο άσχετη ερώτηση στην περίπτωση μου. Γιατί ποτέ δεν σχεδιάζω και δεν μεθοδεύω τα πράγματα. Όμως έχω την βεβαιότητα ότι τα πράγματα θα πάρουν μια όμορφη και δημιουργική πορεία για να επικοινωνήσω και να συνωμοτήσω με αυτούς που με ακούν χρόνια και κάθε φορά που βγαίνω από τη σιωπή μου είναι σαν να μην έλειψα ούτε μια μέρα.

Τι θα συμβουλεύατε έναν καλλιτέχνη στο ξεκίνημά του;
Δεν μ’ αρέσει να δίνω συμβουλές, αλλά μπορώ να καταθέσω κάποια προσωπική μου άποψη. Θέλει πολύ δουλειά για να παραμείνεις υγιής και αληθινός και να βιώνεις την ουσία της ζωής.

Μια ευχή για τους φίλους του www.ogdoo.gr που μας διαβάζουν.
Να αντέχουν και να παραμένουν ζωντανοί. Όχι παραιτημένοι. Καιρός να ανταμώσουμε στους δρόμους.


Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!