Το ζεϊμπέκικο που δεν ήθελε να τραγουδήσει ο Αγγελόπουλος

Το κύκνειο άσμα του βάρδου «αντέχει» για περισσότερες από τρεις δεκαετίες.
Ηχογραφήθηκε το 1988 στην επιστροφή του «Μεγάλου Τσιγγάνου» στην Columbia, την εταιρεία με την οποία ξεκίνησε την καριέρα του και έγραψε τις κορυφαίες και ανεπανάληπτες στιγμές του.

Ένα χρόνο περίπου αργότερα, στις 2 Απριλίου του 1989 ο Αγγελόπουλος έφευγε απ’ τη ζωή σε νοσοκομείο του Λονδίνου όπου είχε υποβληθεί σε εγχείρηση καρδιάς κατόπιν επιπλοκών που παρουσιάστηκαν.

Ήταν μόλις 50 ετών. Στην κηδεία του στο Γ’ Νεκροταφείο μια λαοθάλασσα 50 χιλιάδων ανθρώπων τον αποχαιρέτησε πριν το στερνό του ταξίδι.

Το παράξενο είναι ότι ο Αγγελόπουλος δεν ήθελε να τραγουδήσει τη «Μολυβιά» του:

Μια μολυβιά που σβήνει
και δεν αφήνει ούτ’ ένα ίχνος πουθενά
ένα μικρό σημάδι
που μες στον Άδη
χάνεται και δε γυρνά.
Είν’ η ζωή μια μολυβιά…

Αντιμετώπιζε κάποια προβλήματα με την υγεία του, είχε χάσει μερικά κιλά και προφανώς διαισθάνονταν τα «μαύρα σύννεφα» που πύκνωναν στον ουρανό της ζήσης του. Έτσι αρχικά αρνήθηκε να το ηχογραφήσει. Όλοι πέσαν πάνω του. Και ο συνθέτης Λευτέρης Ζέρβας, και ο στιχουργός Ανδρέας Σπυρόπουλος, και οι φίλοι κι οι γνωστοί, μέχρι και ο γιος του ο Στάθης: «Είναι μεγάλο τραγούδι πατέρα, πρέπει να το πεις…».

Το’ πε κι έγινε χαλασμός κυρίου… Ζεϊμπέκικο με Ζ κεφαλαίο και καθηλωτική ερμηνεία: Μια μολυβιά μέσα στης μοίρας το τετράδιο…

Video

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!

ates