Άρης Κούκος – «Ο Μητροπάνος ήταν ντόμπρος άνθρωπος»

(ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ & ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΤΑΞΙΜΙ) Xρόνια τώρα με το μπουζούκι του δίνει δυναμικό «παρών» στα μουσικά δρώμενα και έχει καταφέρει να ξεχωρίσει με τη
δεξιοτεχνία αλλά και τη σεμνότητά του. Έχει συνοδέψει μερικά από τα πιο μεγάλα ονόματα του τραγουδιού όπως ο Δημήτρης Μητροπάνος, ο Κώστας Μακεδόνας, ο Γιάννης Πλούταρχος κ.α.

Πού γεννήθηκες και πότε ξεκίνησε η ασχολία σου με τη μουσική;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Βόλο. Στο σπίτι υπήρχαν πάντα τα τραγούδια. Ο παππούς ήταν παλιός κανταδόρος, ο θείος έβαζε στο πικάπ τα 45άρια της εποχής και ο πατέρας μου έπαιζε σε ερασιτεχνικό επίπεδο μπουζούκι. Και σιγά άρχισε να μου δείχνει τα πρώτα μου τραγούδια.

Ποιός ήταν ο δάσκαλός σου και ποια τα ακούσματά σου;
Είχα την τύχη ο πατέρας μου να είναι φίλος με τους Μιλάνους. Με έστειλε λοιπόν στη σχολή του Στάθη Μιλάνου το 1983. Ο Στάθης είχε ένα μαγικό τρόπο να σε κερδίζει και με το χαρακτήρα του και με το απίστευτο παίξιμο του. Τα περισσότερα τα έχω πάρει από αυτόν. Ακόμα κάνουμε παρέα όποτε πηγαίνω στο Βόλο. Και βέβαια πηγαίναμε και στη «Σκάλα του Μιλάνου», την ταβέρνα που είχαν ο Κάρολος κι ο Νίκος, τα αδέρφια του Στάθη. Κι εκεί έμαθα αρκετά.

Τα πρώτα σου ακούσματα δηλαδή ήταν τα λαϊκά τραγούδια.
Ζαμπέτας, Χιώτης, Τζουανάκος, Μητσάκης, Καλδάρας και όχι μόνο. Από τότε όμως άκουγα κι άλλα είδη μουσικής και ροκ και κλασσική κι αργότερα και τζαζ. Δεν είχα κολλήματα.

Πότε έπαιξες για πρώτη φορά σε μαγαζί;
Ο δάσκαλος ο Στάθης  Μιλάνος συνήθιζε στα μαγαζιά που δούλευε να παίρνει κάποιους μαθητές του που ξεχώριζαν και να τους δίνει το βάπτισμα του πυρός. Έτσι έγινε και με μένα, το 1984 μαζί με το φίλο Δημήτρη Μπεφάνη, μας έκανε ντουέτο, μας έμαθε κάποια τραγούδια και τα παίζαμε πρίμο σιγόντο στο μαγαζί που δούλευε τότε. Εκείνος 16 κι εγώ 13 χρονών.

Η πρώτη σου επαφή με γνωστούς ερμηνευτές;
Πρώτη συνεργασία με γνωστό τραγουδιστή ήταν το 1997 νομίζω στα «13 φεγγάρια» με τον Κώστα Μακεδόνα και τον Γιάννη Κότσιρα.

 



Από ποιούς παλιούς μπουζουξήδες έχεις επηρεαστεί και ποιος ο αγαπημένος σου;

Απ' όλους έχω επηρεαστεί. Ποιος δεν έχει επηρεαστεί απ το Χιώτη, το Ζαμπέτα, τον Τσιτσάνη, τον Σταματίου, τον Ζαφειρίου; Αγαπημένοι μου είναι όλοι αυτοί κι επίσης ο Μπέμπης, ο Τατασόπουλος, ο Καραπατάκης, ο Μακρυδάκης, ο Κώστας Παπαδόπουλος, ο Τσομίδης και άλλοι που ξεχνάω τώρα. Γενικά μου αρέσει ο καθαρός ήχος και τα έξυπνα και με ουσία ταξίμια, η αρμονία και η μελωδία κι όχι η φλυαρία στο παίξιμο.

Είχες μια μακρόχρονη συνεργασία με το Δημήτρη Μητροπάνο. Πες μας δυο λόγια για τον καλλιτέχνη, αλλά και τον άνθρωπο Μητροπάνο.
Η συνεργασία με το Μητροπάνο ήταν απροβλημάτιστη και χαλαρή, όπως ήταν κι ο ίδιος. Δεν τον απομυθοποίησα όταν τον γνώρισα. Ήταν ντόμπρος άνθρωπος. Ποτέ δεν γύρισε πίσω στην ορχήστρα να διαμαρτυρηθεί για τίποτα.

Δημιουργήσατε με το Βαγγέλη Μαχαίρα το σχήμα Contra Tempo και δώσατε παραστάσεις αλλά βγάλατε και ένα cd με τραγούδια του Ζαμπέτα. Θα έχει συνέχεια αυτό;
Οι Contra Tempo είναι η προσπάθειά μας να μείνουμε έφηβοι. Να παίξουμε με τον αυθορμητισμό και την όρεξη που παίζαμε τότε που ξεκινούσαμε. Να κάνουμε πρόβες και παρέα όπως τότε. Αυτό τον καιρό με τους Contra Tempo παίζουμε στο «Παυσίλυπον» ένα ωραίο μεζεδοπωλείο στη νέα Κηφισιά κάθε Τρίτη. Ονομάσαμε το πρόγραμμα «Εφ όλης της ύλης» γιατί περιλαμβάνει τραγούδια διαφορετικών εποχών και συνθετών, αλλά με ιδιαίτερη προσοχή στην επιλογή. Αυτό θέλω να πιστεύω πως μας κάνει ξεχωριστούς (η προσεκτική επιλογή εννοώ), όπως επίσης κι ο ήχος μας. Ευελπιστώ πως θα έχει και συνέχεια, οι δυσκολίες όμως που συναντάμε είναι μεγάλες. Και δε μιλώ μόνο για τη συγκυρία της εποχής. Δεν βρήκαμε και πολλές πόρτες ανοιχτές, το αντίθετο μάλιστα.

Πόσο έχει επηρεάσει η κρίση τη δουλειά του μουσικού και αν είναι εύκολη η επιβίωση σήμερα κάνοντας μόνο αυτή τη δουλειά;
Η κρίση έχει επηρεάσει τους πάντες. Όλοι έχουν βρεθεί να χρωστούν και να παίρνουν τα μισά απ όσα παίρναν. Η δουλειά του μουσικού ποτέ δεν έδινε σιγουριά και τώρα ακόμα χειρότερα. Δεν υπάρχουν τα μεγάλα μαγαζιά και οι μεγάλες σεζόν ούτε τα μεγάλα μεροκάματα. Υπάρχουν όμως πολλές μικρότερες δουλειές που παραδόξως συντηρούν πολύ κόσμο.

Ποια είναι κατά τη γνώμη σου η θέση του μπουζουκιού στις σημερινές ορχήστρες;
Αν εννοείς τα μεγάλα μαγαζιά, τα «μπουζούκια»,  εκεί η θέση του μπουζουκιού είναι όλο και πιο περιορισμένη καθώς καθορίζεται απ’ το ρεπερτόριο που περιλαμβάνει όλο και λιγότερο και χειρότερο μπουζούκι. Εκεί δεν έχει πρωταγωνιστικό ρόλο εδώ και χρόνια. Σε άλλες σημερινές ορχήστρες όμως  που παίζουν καλή ελληνική μουσική ο ρόλος του είναι πολύ σημαντικός, ρόλος πρώτου οργάνου.

Τα τελευταία χρόνια έχεις δώσει και κάποια τραγούδια σαν συνθέτης. Ξέρω πως γράφεις γενικά… Πόσο δύσκολο είναι σήμερα με όλη τη κρίση στη μουσική βιομηχανία να περάσεις τραγούδια;
Πολύ δύσκολο θα έλεγα. Είναι μια εποχή που τα cd δεν πουλιούνται. Η εταιρίες δεν βγάζουν κάτι αν δεν έχουν εξασφαλισμένο κέρδος. Οπότε επενδύουν κυρίως στα ονόματα και δύσκολα ρισκάρουν σε νέους. Το να περάσεις τραγούδια όπως λες προϋποθέτει χρόνο, κόπο, δημόσιες σχέσεις και γερό στομάχι και είναι ένα παιχνίδι που δεν το ξέρω. Όταν κάποια στιγμή βρίσκω ανθρώπους και μπορώ να συνεννοηθώ, δίνω κανένα τραγούδι.

Τι θα συμβούλευες ένα νέο παιδί που ξεκινάει να μάθει σήμερα μπουζούκι;
Να μελετήσει τους παλιούς μπουζουξήδες και να ακούει συνέχεια μουσική.

Αν κάποιος θελήσει να κάνει μαθήματα μαζί σου που μπορεί να σε βρει;
Μαθήματα κάνω στο Δημοτικό Ωδείο Κερατέας και στο Κλασσικό Ωδείο Χολαργού.

 
 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!

ates