Ο Μαραβέγιας για το «κοινό του» και τη «δικαίωση της μουσικής»

«…να φύγουν οι περίγελοι της κοµµατικής δηµόσιας σφαίρας που ροκανίζουν την πολιτική αξιοπιστία».

Ο Κωστής Μαραβέγιας παραχώρησε συνέντευξη στην Αναστασία Κουκά και το «Έθνος της Κυριακής».

Αφορμή η μεγάλη καλοκαιρινή συναυλία - γιορτή που θα δώσει ο τραγουδοποιός στις 20 Ιουνίου, στην Πλατεία Νερού.

Ενδιαφέρουσα η συνομιλία του Κωστή Μαραβέγια με την έμπειρη και ικανή δημοσιογράφο.

Σας μεταφέρουμε μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

Το δικό σου κοινό έχει συγκεκριµένα χαρακτηριστικά;
Ανοιχτωσιά, ελεύθερο πνεύµα, αγάπη για ζωή και αγάπη για µουσική. Χωρίς στεγανά και χωρίς αποκλεισµούς για κανέναν, είναι ενωτικό και ανεκτικό, σε µια εποχή διαίρεσης και ατοµικισµού. Ετσι το συναισθάνοµαι το κοινό που συναντώ και τυχαίνει να µιλήσω ή να δω στις συναυλίες. Είναι ωραίοι τύποι, τρυφεροί άνθρωποι, όµορφες οικογένειες, από νήπια έως ηλικιωµένους. Μου αρέσει το πολυδιάστατο κοινό. Μια λαϊκή γιορτή, ανοιχτή σε όλους.

Εσύ, όταν γράφεις ένα τραγούδι, απευθύνεσαι σε συγκεκριµένους ανθρώπους;
Εχω γράψει για µεµονωµένους ανθρώπους, για ευρύτερα σύνολα ανθρώπων, αλλά και για καταστάσεις που µπορεί να µη συνδέονται άµεσα µε ανθρώπινες σχέσεις. Αυτό όµως που πρώτιστα µε ενδιαφέρει είναι ο άνθρωπος και οι ανθρώπινες σχέσεις. Και δεν εννοώ κατ’ ανάγκη ο έρωτας, ο αναλώσιµος µάλιστα έρωτας των τραγουδιών καψούρας. Για µένα ο πυρήνας της µουσικής µου και των στίχων µου είναι το ενωτικό πνεύµα, η αγάπη ως υπαρξιακή εκπλήρωση, το παράδοξο του έρωτα µε µια χιουµοριστική και ειρωνική µατιά, αφού στο τέλος µάλλον νοµοτελειακά θα σβήσει, τουλάχιστον στη χολιγουντιανή του εκδοχή. Αντλώ έµπνευση από πολλά θέµατα και παρατηρώ οτιδήποτε γύρω µου που µε αφορά και θέλω να το εκφράσω µε έναν διαφορετικό τρόπο, να το φωτίσω από ένα άλλο πρίσµα.

Και η συνέντευξη του Μαραβέγια με την Κουκά κλείνει ως εξής:

Μόλις βγήκαµε από ένα εκλογικό 15νθήµερο, ενώ σε έναν µήνα έρχεται νέα εκλογική αναµέτρηση. Ποιες είναι οι βασικές σου αγωνίες σε σχέση µε το µέλλον της Ελλάδας;
Να ανέβει η ποιότητα του δηµόσιου λόγου, να φύγουν οι περίγελοι της κοµµατικής δηµόσιας σφαίρας που ροκανίζουν την πολιτική αξιοπιστία, να υπάρξει πρόοδος, ουσιαστική πρόοδος σε όλα τα κοινωνικά στρώµατα ανεξαιρέτως, να µειωθεί επιτέλους η ανεργία και να ορθοποδήσουν όσοι υπέφεραν στα χρόνια της κρίσης. Και άλλα πολλά που δεν είναι της παρούσης και θα έµοιαζαν µε πολιτικό λόγο στη συνέντευξή µας. Ας δώσουµε χώρο στη µουσική. Τουλάχιστον στη χώρα µας η µουσική είναι µία από τις λίγες αφορµές συνάντησης και ουσιαστικής συνένωσης. Πήγα στην Κέρκυρα το Πάσχα και έβλεπα τις µπάντες να προπορεύονται της θρησκευτικής, στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας. Συγκινήθηκα. Η δικαίωση της µουσικής και των µουσικών. Πρώτοι στη γραµµή…

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!

ates