Μαχαιρίτσας: «Ο πρώτος δίσκος βινυλίου που αγόρασα ήταν…»

«Έχω φλομώσει στο ψέμα όλα αυτά τα χρόνια, δεν μπορώ άλλο. Φρίκαρα».

Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας παραχώρησε συνέντευξη-ποταμό στον Γιάννη Παναγόπουλο και τον «Φιλελεύθερο» (1-3-2019).

Εκεί μίλησε για την κυκλοφορία του νέου του δίσκου ενώ αναφέρθηκε και στα… παλιά.

Σας μεταφέρουμε ένα απόσπασμα της συνομιλίας του Μαχαιρίτσα με τον δημοσιογράφο:

Τώρα ηχογραφείς νέο άλμπουμ;
Ναι. Θα έχει τον τίτλο «Ψέμα στο ψέμα». Έχω φλομώσει στο ψέμα όλα αυτά τα χρόνια που δεν μπορώ άλλο. Φρίκαρα και είπα όλο αυτό να το κάνω δίσκο. Να βγω και να τα χώσω σε μια συνέντευξη, άντε σε δύο, δεν σημαίνει κάτι. Δεν θα μείνει στον χρόνο. Στον χρόνο μένει η κατάθεση των τραγουδιών. Τώρα τι θα γίνει, πώς θ' ακουστούν τα κομμάτια... πώς να το πω, δεν με νοιάζει. Δεν με νοιάζει η επιτυχία. Έχω καλό οπλοστάσιο τραγουδιών να με κρατήσει. Στη μουσική πια το ζωντανό είναι όλο το κόλπο. Δεν πρέπει να χάνεις την επαφή σου με τον κόσμο. Εκεί αποκαλύπτεσαι και εκεί τα έχω πάει καλά μέχρι στιγμής. Και το λέω αυτό γιατί ό,τι κάνω κάθε χρόνο έχει αποτυχία χωρίς κάτι ψεύτικο πάνω ή μέσα της. Κανείς δεν πίστευε πως φέτος με τον Νίκο Πορτοκάλογλου θα τα καταφέρναμε. Παίζουμε μαζί από τις αρχές του περασμένου Νοέμβρη. Πήραμε παράταση ως το Πάσχα. Γιατί πάμε καλά; Γιατί παρουσιάζουμε κάτι ειλικρινές. Γιατί γουστάρουμε και εμείς αυτό που κάνουμε. Ο κόσμος έρχεται και φεύγει από τις παραστάσεις μας ευχαριστημένος. Αυτή είναι η πεμπτουσία.

Έχεις ζήσει και τις τρεις περιόδους της διάδοσης της μουσικής. Του βινυλίου, του CD και του διαδικτύου...
Κοίτα, η εποχή του δισκάδικου δεν πρόκειται να επαναληφθεί. Φιλοδοξία μου είναι να κάνω ξανά βινύλιο.

Ο πρώτος δίσκος βινυλίου που αγόρασες ποιος ήταν;
Πρώτο 45άρη ήταν το Help των Beatles. Πήγαινα πέμπτη δημοτικού και το πήρα με χρήματα από τα κάλαντα. Το πρώτο άλμπουμ που αγόρασα ήταν πάλι Beatles, το Revolver.

Τι περιμένεις από την καριέρα σου;
Τίποτα. Ξέρεις τι γίνεται, κάθε φορά που κλείνει ένας καλλιτεχνικός κύκλος νομίζεις πως τελειώνει όλο το πράγμα. Το 2012 όταν έκανα τη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο επιστρέφοντας σπίτι ένιωθα όλο το σώμα μου να πονά. Ξάπλωσα. Σκέφτηκα πως θα μπορούσα αύριο να σταματήσω. Λίγες ώρες πριν στο στάδιο με είχε ακούσει 60.000 κόσμος. Είχα μόλις παίξει παρέα με ανθρώπους που άκουγα από παιδί. Έπειτα από εκείνη τη βραδιά είπα: Εντάξει, έκανα όλα όσα ήθελα να κάνω, τo πράγμα τελείωσε. Όμως δεν ήταν έτσι. Τελειώνει κάτι, ξεκινάει κάτι άλλο. Το τέρμα του κάθε δρόμου σηματοδοτεί μια καινούργια αρχή. Έτσι είναι. Σήμερα έχω μια ανάγκη να αποτραβηχτώ από τις μεγάλες σκηνές. Να πάω σε χώρους μικρούς. Δεν το έχω καταφέρει ακόμα. Όλο λέω πως θα το κάνω.

Πώς το φαντάζεσαι αυτό;
Να πάω σ' ένα μέρος που θα χωράει 100 άτομα και να παίζουμε με τρία όργανα. Θέλω να κάνω κάτι σαν μπουάτ. Όπως είχε κάνει κάποτε ο Χατζής τον Σκορπιό.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!

ates