Το τραγούδι του έρωτα του Χατζιδάκι για την Αρβελέρ

(ΑΚΟΥΣΤΕ) Ένα ξεχωριστό video με μοναδικές εικόνες για μια «ειδική» αφιέρωση.
Το όνομα τις Ελένης Γλύκατζη Αρβελέρ πολυσυζητιέται αυτές τις μέρες μετά τη συνέντευξη που παραχώρησε στην Τασούλα Επτακοίλη και την Καθημερινή της Κυριακής.

Δεν θέλω να μπω σε άλλες λεπτομέρειες και ανταπαντήσεις, αφού ο τίτλος της συνέντευξης της διακεκριμένης Ιστορικού τα λέει όλα: «Όταν κυβερνούν οι ανίκανοι, φταίνε οι ικανοί».

Η κυρία Αρβελέρ είναι καίρια, εύστοχη, διαυγής και διορατική.

Σε μια άλλη πρόσφατη συνέντευξή της στον Δημήτρη Δανίκα και το Πρώτο Θέμα είχε δηλώσει:

«Το ξέρεις ότι ο Μάνος εμπνεύστηκε και έγραψε την ‘‘Ελένη’’ από τον έρωτά του για μένα; Μια μέρα μού είπε ο Καραμανλής: ‘‘Βρε Ελένη, ο Μάνος έγινε αυτό που έγινε εξαιτίας σου. Εσύ ο ηθικός αυτουργός’’. Στην Κατοχή ο Μάνος ήταν οργανωμένος στην ΕΠΟΝ. Εγώ περί έρωτος του Μάνου προς εμένα δεν είχα καταλάβει τίποτα. Μια μέρα αργότερα στο Παγκράτι, στο ‘‘Φάτσιο’’, πέφτω πάνω στον Μίκη και τον Μάνο να σκοτώνονται. Σηκώνομαι και τους λέω: ‘‘Μα, δεν ντρέπεστε να τρώγεστε σαν τα σκυλιά;’’. Ο Μίκης αργότερα είχε πει: ‘‘Ο Μάνος ήταν ερωτευμένος με τη Γλύκατζη, αλλά εκείνη δεν ανταποκρίθηκε’’. Δεν ήταν έτσι. Απλώς δεν είχα καταλάβει τίποτα».

Το τραγούδι «Για την Ελένη» συμπεριλαμβάνεται στο δίσκο «Τραγούδια για την Ελένη» σε μουσική του Μάνου Χατζιδάκι και στίχους του Μιχάλη Μπουρμπούλη με ερμηνευτή τον Στέλιο Μαρκετάκη.

Το 1985 ο δίσκος «δρομολογήθηκε» για τη φωνή της Μαρία Δημητριάδη. Εκεί στο οπισθόφυλλο αναγράφεται: 11 τραγούδια σε στίχους του Μπουρμπούλη και 1 σε στίχους του Χατζιδάκι.
arveler
Επρόκειτο ίσως για ένα «παιχνίδισμα» του μεγάλου συνθέτη, και το χαρακτηρίζω έτσι μιας και ο ίδιος ο Μπουρμπούλης σε συνομιλίες που είχαμε κατά καιρούς μου έχει τονίσει πως οι στίχοι είναι δικοί του.

Το τραγούδι είναι πανέμορφο. Ακόμη και η μελωδία του, μόνη της, δίχως τα λόγια, «στάζει έρωτα».

Ίσως μια «απάντηση» να δίνει με στίχους της η ίδια η Αρβελέρ… σε μουσική του Νίκου Πλάτανου

Ετούτη την πληγή
θα την κρατήσω ανοιχτή
να κλαίει και να ματώνει
κάθε φορά που θα μιλούν
για τα παλιά μας μεγαλεία.

Και 'συ, άσε τους φαύλους
ν' ανεβάζουν στην σκηνή
πουκάμισα αδειανά
και κούφια προσωπεία,
σαν τις τσιγγάνες να μας λεν τα ριζικά,
που χάραξε στο χέρι μας
μια τραγική πανάρχαια ιστορία.

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!

ates