Hozier - Roisin Murphy - Hooverphonic στην Πλατεία Νερού

To Release συνεχίζει να γεμίζει τα καλοκαιρινά μας βράδια
Η 6η μέρα του φετινού μαραθώνιου Release Athens Festival μπορεί να μην είχε χτύπημα και κιθάρες όπως οι προηγούμενες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν περάσαμε καλά. Στην παρθενική εμφάνιση του Hozier στην Ελλάδα, αποτυπώθηκε με εμφατικό τρόπο η επιτυχία του στα ελληνικά charts.

Βέβαια η μέρα ξεκίνησε αρκετές ώρες πριν, με τους Joycut να δίνουν τον ρυθμό από νωρίς το απόγευμα και παρά τους 33 βαθμούς, να αποτελούν καλύτερη επιλογή από την παραλία. Η ατμοσφαιρική τους indie -που κάτι φέρνει κι από Mogwai- ήταν ιδανική συντροφιά και τραγούδια όπως το “Apple” και το “Wireless” φάνηκαν να βρίσκουν ανταπόκριση και σε όσους βρίσκονταν στον χώρο.
65286481 2181276851925652 7016723998876631040 n
Στην ώρα τους και οι Hooverphonic και μάλιστα με ένα πολύ πιεστικό πρόγραμμα καθώς η νέα τους τραγουδίστρια (και όταν λέμε νέα, εννοούμε ΝΕΑ) Luka Cruysberghs έπρεπε να φύγει “στα καπάκια” καθώς σήμερα αποφοιτεί από το Λύκειο! Σε ένα “best of” set που πέρασε από τα χρόνια της trip hop στον θρυλικό πλέον δίσκο The Magnificent Tree και έφτασε μέχρι το περσινό Looking for Stars, η νεαρή Luka έδειξε ότι δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τις προκατόχους της, ερμηνεύοντας με αξιοθαύμαστο τρόπο τραγούδια από το “Mad About You” μέχρι το “Badaboom”.

Παρότι η προσέλευση δεν ήταν ακόμα μεγάλη -ούτε επρόκειτο να γεμίσει αργότερα εν τέλει- η διάθεση του κοινού δεν επηρεαζόταν. Κομμάτια όπως το “Jackie Cane”, το “Romantic” αλλά και η ανατριχιαστική εκτέλεση του “Vinegar & Salt” επίσης ξεχώρισαν και πριν ακόμα πέσει ο ήλιος είχαν φύγει, αφήνοντας μια πολύ γλυκιά γεύση πριν δώσουν την σκυτάλη στην Roisin Murphy.

Η φωνή των Moloko ανέβηκε στην σκηνή κι αμέσως μας έδωσε να καταλάβουμε ότι θα βλέπαμε ένα πραγματικό show. Η Roisin Murphy έπαιξε σαν headliner και κατάφερε να ενθουσιάσει ένα κοινό που σε μεγάλο βαθμό δεν είχε τριβή με την δισκογραφία της. Αλλάζοντας γύρω στα 5-6 -πάντα εντυπωσιακά outfits και φέρνοντας στην σκηνή σχεδόν τα πάντα (από ένα καπέλο - στόχο μέχρι ένα τεράστιο τύπου λούτρινο (;) ανθρωπάκι), με visuals και βίντεο κλιπ στο video wall να τραβούν την προσοχή, αλλά να μην μπορούν να την κρατήσουν, αφού η αεικίνητη παρουσία της Roisin που δεν σταμάτησε λεπτό να χορεύει, ήταν μια πραγματικά μαγνητική εμφάνιση.
64809607 2181410698578934 8674230695347879936 n
Απόλυτα σίγουρη τόσο για τον εαυτό της, όσο και για το μείγμα ποπ και ηλεκτρονικής των σόλο δίσκων της, απέφυγε να βουτήξει στις επιτυχίες των Moloko, οπότε δυστυχώς δεν γυρίσαμε κάμποσα καλοκαίρια πίσω με το “Sing it Back” ή το “The Time is Now”, αν και ακούσαμε το σχετικά πιο πρόσφατο “Forever More”. Στο σύνολο της, η σχεδόν μιάμιση ώρα που αναλογούσε στην Murphy αξιοποιήθηκε με τον καλύτερο τρόπο και κατάφερε πραγματικά να ζεστάνει το κοινό και να το κάνει να κουνηθεί, αλλά και να κερδίσει φαν.
65101354 2181541671899170 8961706617544376320 n
Λίγο μετά τις 11 ήταν η ώρα να ανέβει ο Hozier και το πολυμελές συγκρότημα του εν μέσω τσιρίδων, διότι μπορεί η Πλατεία Νερού χθες να μην ήταν ασφυκτικά γεμάτη όπως τις υπόλοιπες μέρες του φεστιβάλ, αλλά η “πρώτη γραμμή” ήταν πιο “ψημένη” κι από εκείνη των Manowar. Τσιρίδες που προφανώς δεν σταμάτησαν σε κανένα τραγούδι. Ο γλυκύτατος Ιρλανδός έβγαλε φωνή επιπέδου στούντιο -και σε κάποια σημεία ακόμα καλύτερη- ενώ οι ενορχηστρώσεις της λάιβ μπάντας του έδωσαν το βάθος που λείπει από ορισμένα σημεία του άλμπουμ.

Το σετ ήταν μοιρασμένο με ίσο τρόπο ανάμεσα στις 2 κυκλοφορίες του, Hozier και το φετινό Wasteland, Baby! και φάνηκε να καλύπτει τις ορέξεις των φαν, ακόμη κι αν τα κομμάτια του Wasteland δεν έχουν σκαρφαλώσει στα charts όπως ο ομώνυμος του. Μοιάζει δηλαδή περισσότερο εμπορικό θέμα απ’ ότι σε πραγματική αποτύπωση στους φαν.

Από το opening με το “Would That I” μέχρι το κλείσιμο με το “Take me to Church”, ο Hozier δεν σταμάτησε λεπτό να μεταδίδει την θετική του διάθεση κι ακόμα και στα πιο υποτονικά του τραγούδια (γιατί έχει κάμποσα από αυτά) κατάφερε να κρατήσει το ενδιαφέρον, είτε με τα visuals, είτε με την ίδια του την παρουσία, που γέμιζε το stage. Σε 1-2 στιγμές ενδιάμεσα από τις φωνές, έπιασα και κάποια συγκίνηση από μερίδα του κοινού. Τελειώνοντας λοιπόν το σετ μετά τις 12μιση πια, η εντύπωση που είχα ήταν ακριβώς αυτή. Η Roisin μας σήκωσε, αλλά ο Hozier μας συγκίνησε.


Setlist:

Would That I
Dinner & Diatribes
Nina Cried Power
Someone New
Angel of Small Death and the Codeine Scene
Nobody
Talk
From Eden
Work Song
No Plan
To Be Alone
Jackie and Wilson
Almost (Sweet Music)
To Noise Making (Sing)
Moment's Silence (Common Tongue)
Movement
Take Me To ChurchScreen Shot 2019 06 24 at 13.45.31 2

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!

ates