Είδαμε την παράσταση «Ο Φάρος» στο Θέατρο Αθηνών

(PHOTOS) Ένα άρτιο δείγμα ισορροπημένου αποτελέσματος που συγκινεί χωρίς εξάρσεις και διακωμωδεί χωρίς να εξευτελίζει
Είδαμε την παράσταση «Ο Φάρος» στο Θέατρο Αθηνών Φωτογραφίες: NDP Photo Agency
Ο Φάρος του Ιρλανδού Κόνορ Μακφέρσον, που παίζεται για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Αθηνών, διαδραματίζεται στην Ιρλανδία σχεδόν του σήμερα (γράφτηκε το 2006), όπου 4 άνδρες, καθένας βυθισμένος μέσα στο προσωπικό του αδιέξοδο, περνάνε την Παραμονή των Χριστουγέννων, έχοντας συντροφιά ο ένας τον άλλον και όλοι μαζί το ποτό και τον μυστηριώδη κύριο Λόκχαρτ.

Το έργο καταφέρνει να ακροβατεί εξαίσια για 120 λεπτά ανάμεσα στο δράμα, το θρίλερ και τη μαύρη κωμωδία χωρίς, ούτε να κουράζει, ούτε να φλυαρεί.

Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης κατάφερε τόσο μεταφραστικά, όσο και σκηνοθετικά να διατηρήσει όλα τα επιμέρους στοιχεία που συνθέτουν την «πραγματικότητα» που οι χαρακτήρες βιώνουν, χωρίς ωστόσο να μπερδεύουν το θεατή οι Ιρλανδέζικες αναφορές. Χάρη στα εξαιρετικά σκηνικά της Αθανασίας Σμαραγδή (η οποία συνετέλεσε και στη μετάφραση), από την ώρα που ανοίγει η αυλαία νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε ένα υγρό, μίζερο, εργένικο σπίτι μια χειμωνιάτικη μέρα.
9101 KONSTANTINOS MARKOYLAKIS ODISEAS PAPASPILIOPOYLOS 10102018
Ερμηνευτικά τώρα δεν ξέρεις πραγματικά από πού να ξεκινήσεις.

Ο Οδυσσέας Παπασπηλιώπουλος είναι ένας εξαιρετικός «αδύναμος κρίκος», ο Σάρκι, ο οποίος μπλέκει σε μπελάδες, δε στεριώνει σε δουλειά και ουσιαστικά βιοπορίζεται από το επίδομα του τυφλού αδερφού του. Παρά το γεγονός ότι ο Σάρκι είναι ο ρόλος που μιλάει λιγότερο σε όλο το έργο, εντούτοις ο Παπασπηλιώπουλος παίζει το κάθε δευτερόλεπτο επάνω στη σκηνή είτε σιωπηλός, είτε κουλουριασμένος, είτε κατατρεγμένος.
9109 ODISEAS PAPASPILIOPOYLOS 10102018
Ο τυφλός αδερφός Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης - Ρίτσαρντ, είναι δυστυχισμένος μέσα στην τυφλότητά του και ταυτόχρονα καταπιεστικός, επίμονος, επικριτικός, αλλά και ιδιότυπα τρυφερός. Ο ηθοποιός αριστοτεχνικά ακροβατεί ανάμεσα στις ιδιαιτερότητες του χαρακτήρα με αποτέλεσμα τα συναισθήματα που δημιουργεί στο θεατή να εναλλάσσονται διαρκώς.

Ο καταπληκτικός Νίκος Ψαράς είναι ο φίλος της οικογένειας - Ιβάν. Ανώριμος, επιπόλαιος, μονίμως μεθυσμένος και ανίκανος να βρει ακόμα και τα γυαλιά του, τα οποία ψάχνει σχεδόν σε όλη την παράσταση. Αυτός ο φαινομενικά αδιάφορος χαρακτήρας ενσαρκώνεται τόσο απολαυστικά από τον ηθοποιό που στο μεγαλύτερο μέρος της παράστασης είναι αυτός ο καταλύτης στην αλλαγή ύφους, είδους μέχρι τελικά και στην αλλαγή του τέλους!

Ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος, ο Νίκι, έχει προκαλέσει τόσες εντάσεις στο άκουσμα και μόνο του ονόματός του ανάμεσα στα δύο αδέρφια που η εμφάνισή του στη σκηνή λειτουργεί εξισορροπητικά - σχεδόν με μεταμέλεια θα λέγαμε σε σχέση με τα πεπραγμένα του παρελθόντος. Ο ηθοποιός καταφέρνει να μην τον «καταπιούν» οι πιο βασικοί χαρακτήρες βρίσκοντας ανάμεσά τους χώρο, φωνή και ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού αυτός είναι που φέρνει στην ομήγυρη τον κομψό και άγνωστο Κο Λόκχαρτ - Αιμίλιο Χειλάκη.
9116 ALIFEROPOYLOS PAPASPILIOPOYLOS MARKOYLAKIS XILAKIS PSARAS 10102018
Ο Χειλάκης τώρα, αλλάζει τα δεδομένα και τις ισορροπίες από το πρώτο λεπτό της εμφάνισής του. Υπερβολικά καλοντυμένος και ευγενής σε σχέση με τους άλλους, έρχεται να παίξει μαζί τους μια παρτίδα χαρτιά, όπως επιτάσσει το «πνεύμα των Χριστουγέννων». Ο Αιμίλιος Χειλάκης, που έκανε το ρόλο να μοιάζει κομμένος και ραμμένος στα μέτρα του, είναι γοητευτικά σατανικός, ευγενικά μνησίκακος και ενώ με κάθε του βλέμμα σου παγώνει το αίμα, είναι αδύνατο να τον αντιπαθήσεις.

Η παράσταση είναι ένα άρτιο δείγμα ισορροπημένου αποτελέσματος που συγκινεί χωρίς εξάρσεις, διακωμωδεί χωρίς να εξευτελίζει και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή από την αρχή μέχρι το τέλος. Ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα για ένα έργο που, αν και στην υπόθεσή του δεν είναι «εύκολο», στην εκτέλεσή του διανύεις όλα τα στρώματα των αναγνώσεών του και όλο το φάσμα των συναισθημάτων του τόσο φυσικά, που ξεχνάς πως πρόκειται για θεατρική παράσταση.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!

ates