Τετάρτη 13 Ιουνίου γεννήθηκε ο μάγος των ελληνικών γηπέδων

Αποτελούσε ζωντανή διαφήμιση για το τόπι. Ήταν κράχτης για να πληρώσεις εισιτήριο και να πας στο γήπεδο. Κι αν τον πετύχαινες στη μέρα του, τότε τα είχες δει όλα!
Την Τετάρτη θα ξεσπάσω…

Σαν σήμερα, το 1974 ερχόταν στη ζωή ο Χρήστος Μενιδιάτης. Γιος του αξέχαστου λαϊκού ερμηνευτή, Μιχάλη Καλογράνη-Μενιδιάτη, ο Χρήστος μπολιάστηκε από παιδί με ήχους και μελωδίες και παρά τις σπουδές του αποφάσισε να ακολουθήσει τα χνάρια του. Η πατρική συμβουλή ήταν: «κάνε τα δικά σου βήματα, μη με μιμηθείς ποτέ, μη λες καν τα τραγούδια μου». Κάπως έτσι, ο νεότερος Μενιδιάτης κατόρθωσε σήμερα, με σταθερά βήματα, να χτίσει ένα αξιοπρόσεκτο ανάστημα, και αν μη τι άλλο, να εντάσσεται στην κατηγορία εκείνων, που κάποιος, χωρίς φυσικά να είναι μάντης, να μπορεί να ευχηθεί: τα καλύτερα έρχονται! Μια από τις πρώτες επιτυχίες του Χρήστου ήταν και «Οι Κυριακές», το 2005, σε μουσική του Κωνσταντίνου Μποσνάκη και στίχους του Γιάννη Λιόντου. Ένα όμορφο χασάπικο που το ρεφρέν του ξεκινούσε ως εξής:

Τις Κυριακές μου λείπεις Θεέ μου πιο πολύ

Ευτυχώς ξεκινάει το Μουντιάλ και οι Κυριακές θα μας λείψουν λιγότερο τώρα που πια το πρωτάθλημα αργεί… Πώς να το κάνουμε, όσο κι αν ο διεθνής ορίζοντας έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας, το ελληνικό χρώμα είναι αυτό που δίνει άλλο ρυθμό, ένταση και ουσία στους ποδοσφαιρόφιλους του τόπου μας. Δυστυχώς, έτσι όπως το πάνε οι ομάδες, οι διοικήσεις, οι ομοσπονδίες, οι διαιτησίες κι άλλοι παρατρεχάμενοι, που εμπλέκονται όμως σημαδιακά στο ιστό του ποδοσφαίρου μας, οι ντόπιες Κυριακές -άντε και τα Σάββατα πια- τείνουν να μας λείπουν όλο και λιγότερο.

Τη Δευτέρα και την Τρίτη νιώθω κάτι πως μου λείπει
Την Τετάρτη θα ξεσπάσω και θα πω: γιατί;

Πώς να μην ξεσπάσεις και πώς να μη σου λείψουν οι Κυριακές, όταν αγωνιζόταν ο Βασίλης Καραπιάλης που κι εκείνος γεννήθηκε σαν σήμερα το 1965. Είτε αγωνιζόταν με τη Λάρισα, είτε με τα ερυθρόλευκα, ο παίκτης αποτελούσε ζωντανή διαφήμιση για το τόπι. Ήταν κράχτης για να πληρώσεις εισιτήριο και να πας στο γήπεδο. Κι αν τον πετύχαινες στη μέρα του, τότε τα είχες δει όλα! Γέμιζε η καρδιά, το μυαλό, η ψυχή από ικανοποίηση αντικρίζοντάς τον να χορεύει στο χορτάρι, να κεντάει τις ντρίπλες του, να ζωγραφίζει μπαλιές στους συμπαίκτες του. Ακόμη και αντίπαλος να ήσουνα, έλεγες, χαλάλι!

Τα ίδια, σε μικρότερο βαθμό, ίσχυαν και για τον Νέρι Καστίγιο, που με τη σειρά του ήρθε στο φως, 13 Ιουνίου του 1984. Διάβολος σωστός, αν είχε άλλο χαρακτήρα, θα έβγαζε συνεχώς μάτια…

Γιατί, μήπως ο Ανδρέας Σάμαρης, που κι εκείνος γεννήθηκε την ίδια μέτρα το 1989, δεν στόλισε τα ελληνικά γήπεδα με ωραίες αποδόσεις;

Αυτά σκέφτομαι τη σημερινή ιδιαίτερη μέρα, μαθαίνοντας τα νεότερα για τις μεταγραφές των ελληνικών ομάδων, και ειδικώς του Ολυμπιακού, του οποίου και οι τρεις εορτάζοντες ποδοσφαιριστές τίμησαν τη φανέλα του.

Ευτυχώς, είπαμε, που αρχίζει το Παγκόσμιο Κύπελλο, και κατά πως λέει και το τραγούδι:

Πέμπτη θα το ρίξω έξω…

*Από το οπισθόφυλλο της Sportday (13-6-18) με την χορηγία της Wise Men

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!

ates