Για τον Τάσο Κουτσοθανάση που δε μένει πια εδώ…

Πήγε να βρει τον Άκη Πάνου και τον Στέλιο!
Ο Τάσος Κουτσοθανάσης υπήρξε πρωτοπόρος της καλλιτεχνικής δημοσιογραφίας.

Στα χρόνια του ’60 παρουσίαζε στο αγαπητό περιοδικό «Πρώτο» πρόσωπα του τραγουδιού και στη συνέχεια στο δημοφιλές «Ντομινό» για δεκαετίες.

Ο Κουτσοθανάσης ήταν εκείνος που «διέγνωσε» το ταλέντο του Άκη Πάνου προβλέποντας την βαρύτητά του. Απ’ τα μισά περίπου του ’60 όταν ο Πάνου «πάντρευε» τη φλέβα του με αυτή του Μπιθικώτση, ο ιδιοφυής δημοσιογράφος κατέγραφε με σειρά άρθρων του τα «μελλούμενα». 

Κάτι που εύστοχα του αναγνωρίζει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος στον πρόλογο της δίτομης έκδοσης «Οι χρυσές δεκαετίες του ελληνικού τραγουδιού» που υπέγραψε ο Κουτσοθανάσης στις εκδόσεις Δρόμων.
tasos1
Γράφει χαρακτηριστικά ο Πρόεδρος:

«Ο φίλος μου ο Κουτσοθανάσης, από την εποχή της πρώτης γνωριμίας μας, τη δεκαετία του '60, ένα, μονάχα, πάθος, είχε. Το τραγούδι. Λάτρευε -και δεν είναι καθόλου υπερβολή- τους τραγουδιστές, τους συνθέτες, τους στιχουργούς και βρισκόταν μονίμως στον περίγυρο τους, ανάσαινε η ζωή του μέσα από αυτούς...

Δούλεψε από τα 20 χρόνια του ως δημοσιογράφος. Όχι του γραφείου. Αλλά του ρεπορτάζ. Έτρεχε πίσω από τα γεγονότα και έγραφε, έγραφε συνεχώς. Κυρίως συνεντεύξεις. Με πρόσωπα που τον ενδιέφεραν. Το ένστικτο του, τις περισσότερες φορές, γι' αυτά τα πρόσωπα που προέβαλλε, αποδείχθηκε αλάνθαστο. Αυτό, προϋποθέτει γνώση. Αλλά και όσφρηση. Και "ανοιχτά μάτια"...

Ο Τάσος Κουτσοθανάσης έχει δημοσιεύσει απειράριθμα "κομμάτια" για μεγάλους δημιουργούς και εκτελεστές. Αναφέρω μερικά ονόματα: Μάρκος Βαμβακάρης, Χιώτης, Καλδάρας, Τσιτσάνης, Παπαϊωάννου, Δερβενιώτης, Ζαμπέτας, Βέμπο, Μαρούδας... Είναι τρυφερά "κομμάτια", γεμάτα αγάπη και ζεστασιά. Απ' αυτά, διάλεξε τα πιο αντιπροσωπευτικά και πιο ενδιαφέροντα, τα παρουσιάζει σ' αυτό το βιβλίο. Πρόκειται για συνεντεύξεις που θα συμβάλουν στο να γίνει ακόμα πιο ευκρινής η εικόνα που έχουμε για το ελληνικό τραγούδι. Και μόνο απ' αυτή την άποψη, αν δούμε το ζήτημα, το βιβλίο αυτό έχει λόγο ύπαρξης και χρειάζεται να πάρει θέση στις βιβλιοθήκες μας.

Θέλω να ευχηθώ στον Τάσο, το έργο του αυτό να έχει ανοιχτό δρόμο. Τα βιβλία και μάλιστα τα βιβλία που γράφτηκαν με καλή πρόθεση και μεγάλη αγάπη -έχουν ανάγκη και από ευχές. Γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι και η τηλεόραση έχει καταπιεί τα πάντα...».
tasos2
Τον Τάσο τον γνώρισα όταν ήμουν υπεύθυνος ύλης και στην πορεία διευθυντής στο «Δίφωνο». Άνθρωπος, γλυκός, ευγενής, γενναιόδωρος, δραστήριος.

Του έδωσα «βήμα» γιατί το δικαιούτο και μας πλούτιζε με τη συνεισφορά του. Το ίδιο συνέβη και στο «Όασις» όπου διηύθυνα. Εκεί μας κέρασε ακριβά δώρα του αρχείου του, ηχητικά ντοκουμέντα - συνεντεύξεις με τον Χιώτη, τον Τσαουσάκη, τον Μπιθικώτση, τον Γαβαλά, τον Διονυσίου και πάμπολλες σπάνιες φωτογραφίες και ντοκουμέντα.

Συνδεόμασταν με φιλία και εκτίμηση. Δεν κάναμε κολλητή παρέα αλλά και σπίτι του πήγαινα και στο δικό μου ερχόταν. Μιλούσε με τους δικούς μου ανθρώπους στο τηλέφωνο… κι έλεγε, έλεγε, έλεγε…

Πάντα χαμογελαστός, πάντα με χιλιάδες ευχαριστώ στα χείλη του, κι ας του «χρωστούσαμε» εμείς, και με τη φράση «Τι μπορώ να κάνω για να σ’ ευχαριστήσω…».

Και σαν στιχουργός ο Κουτσοθανάσης είχε τις αρετές του χαρακτήρα του… Φίλος του Άκη μέχρι το τέλος του και του Στέλιου... Ο Καζαντζίδης για λίγο έμεινε στο σπίτι του Τάσου. 

Έφυγε με παράπονα από ορισμένους αλλά και «γεμάτος» θέλω να πιστεύω από την αγάπη που του έδειξαν οι περισσότεροι που τον συναναστράφηκαν.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!

ates