Καλό ταξίδι, φίλε Μανώλη

Ο αναπάντεχος θάνατος του Μανώλη Ρασούλη με συγκλόνισε.
Και είναι πολύ στενάχωρο να γράφεις για αγαπημένα σου πρόσωπα, τέτοιες στιγμές. Ο Μανώλης Ρασούλης, εκτός από σημαντικότατος δημιουργός και άνθρωπος της σκέψης, υπήρξε και φίλος.

Έφυγε ξαφνικά, σε έναν πολύ περίεργο και δύσκολο καιρό που περισσότερο από κάθε άλλη φορά τον είχαμε ανάγκη. Για χρόνια, οι σκέψεις του και η τέχνη του αποτέλεσαν, από μόνες τους, έναν δυναμικό πυρήνα δράσης και αντίδρασης στην πολιτισμική μας ζωή. Τον θαύμαζα και τον αγαπούσα. Εκτός από τις κοινές μας αγωνίες για το τραγούδι και αγάπες (ο Καζαντζίδης, ο Άκης Πάνου, ο Μίκης κ.λπ) μας συνέδεε και η κοινή μας καταγωγή. Η Κρήτη και το Ηράκλειο.

Δεν θα ήθελα στην παρούσα φάση να κάνω απολογισμό του έργου του και της προσφοράς του γενικότερα. Είναι άχαρο, γιατί αισθάνομαι ότι ο Μανώλης είναι ακόμη ανάμεσά μας. Θα ήθελα να εκφράσω τα ειλικρινή και θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του. 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!

ates