Αλέξανδρος Αντωνίου: «Οι απογοητεύσεις ξεπλένονται με λίγες στιγμές απόλυτης ευτυχίας»

Μια συνέντευξη για την πηγή έμπνευσης και τον τρόπο γραφής του
Ο Αλέξανδρος Αντωνίου έχει ήδη διαγράψει σημαντική πορεία στην ελληνική μουσική σκηνή καταθέτοντας το πολύπλευρο ταλέντο του, τόσο όσο δημιουργός όσο και ως ερμηνευτής.

Με οδηγό την εσωτερική του ανάγκη να αρθρώσει τον προσωπικό του λόγο και να μοιραστεί τη μοναδική του ματιά για τον κόσμο, δημιουργεί τραγούδια που μιλούν για τις αγωνίες, τις ελπίδες και το όνειρό του για έναν καλύτερο, ευγενικό κόσμο, αλλά και την πραγματικότητα που πρέπει να υπερβούμε για να τον κατακτήσουμε.

Με πρόσφατη την κυκλοφορία του δίσκου του από το Ogdoo Music Group με τίτλο «Κόλπο Γκρόσο» και τη ζωντανή του εμφάνιση στη μουσική σκηνή Ορφέας στις 24 Ιανουαρίου, o Αλέξανδρος Αντωνίου μας παραχώρησε την παρακάτω συνέντευξη:
AFISA ANTWNIOU SMALL
Αλέξανδρε μίλησε μας για την πρώτη σου επαφή με τη μουσική. Ποια ήταν τα παιδικά σου ερεθίσματα;
Στο σπίτι όπου μεγάλωσα ακούγαμε μουσική των Χατζiδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκου, Λοΐζου και πολλή γαλλική μουσική Jacque Brel, Georges Brassens κ.α. και αυτό οφείλεται κυρίως στον πατέρα μου.

Από τα πρώτα μου ακούσματα ήταν και ο Αντώνης Καλογιάννης (αυτό οφείλεται στην μητέρα μου). Ακόμα την θυμάμαι να μου τραγουδάει το «Όμορφη μου Κατερίνα» κι εγώ, πριν ακόμα αρχίσω να μιλάω, να της ζητώ με νοήματα να μου το τραγουδήσει ξανά.

Αργότερα ο αδελφός μου, όντας μεγαλύτερος, άκουγε rock και αυτό με επηρέασε πολύ.

Ποιοι δημιουργοί σε επηρέασαν στα πρώτα σου βήματα και ποιες είναι οι μουσικές σου σπουδές;
Jacque Brel, Nick Cave, Leonard Cohen, Θάνος Μικρούτσικος, Τρύπες είναι μερικοί από αυτούς. Όσον αφορά τις μουσικές μου σπουδές ξεκίνησα με πιάνο, ύστερα ηλεκτρικό μπάσο και κατέληξα στην κιθάρα. Θεωρία και Αρμονία της μουσικής και φωνητική.

Πότε αρχίζεις να γράφεις δικά σου τραγούδια και ποια είναι διαδικασία της δημιουργίας σου; Ξεκινάς από το στίχο ή τη μουσική;
Ξεκίνησα να γράφω σκέψεις, που είχα στην προεφηβική μου ηλικία, υπό τη μορφή κειμένων. Ήταν ο τρόπος μου να εξωτερικεύσω ό,τι με απασχολούσε και με προβλημάτιζε.

Λίγο αργότερα τα κείμενα αυτά μετεξελίχθηκαν σε στιχάκια και τότε γεννήθηκε η ανάγκη να τα συνοδεύσω με μουσική και να τα τραγουδήσω.

Δεν ακολουθώ κάποια φόρμα σαν διαδικασία δημιουργίας τραγουδιών. Άλλες φορές ξεκινώ από τη μουσική και άλλες από τον στίχο. Υπάρχουν και μαγικές στιγμές που γίνονται ταυτόχρονα.

Είσαι από τους δημιουργούς που εργάζονται καθημερινά με πρόγραμμα ή γράφεις όταν έχεις το κατάλληλο ερέθισμα;
Κυρίως όταν έχω το κατάλληλο ερέθισμα. Την έμπνευση. Όταν όμως αυτή έρθει τότε μπαίνω κανονικά σε πρόγραμμα. Είναι σαν να ανοίγει ένα παράθυρο και μπαίνει δυνατός αέρας, με παρασέρνει και δεν μπορώ να σταματήσω.

Έχεις ήδη στο ενεργητικό σου τρεις προσωπικούς δίσκους με τελευταίο το «Κόλπο Γκρόσο». Περιέγραψέ μας της έως τώρα καλλιτεχνική σου πορεία.
Τον πρώτο μου δίσκο τον έβγαλα σε ηλικία δεκαεννέα ετών και περιέχει τραγούδια που έγραψα στην εφηβεία μου. Είναι ο δίσκος που κουβαλάει όλη μου την αρχική ορμή, την άγνοια κινδύνου και τη δήλωσή μου να ακολουθήσω αυτό τον δύσκολο δρόμο.

Οκτώ χρόνια αργότερα ήρθε και ο δεύτερος, σε μια πολύ έντονη συναισθηματικά για μένα περίοδο, γιατί τότε έχασα ένα από τα πιο αγαπημένα μου πρόσωπα. Τη γιαγιά μου. Και πάλι οκτώ χρόνια αργότερα, έρχεται το «Κόλπο Γκρόσο».

Καθ’ όλη αυτή την περίοδο υπήρξαν συνεργασίες και πολλές εμφανίσεις σε μουσικές σκηνές και συναυλίες.

Υπάρχει κάποιος καλλιτέχνης που συνεργάστηκες τον οποίο ξεχωρίζεις;
Ο Σταμάτης Μεσημέρης. Το έχω ξαναπεί πως χωρίς αυτόν δεν θα μπορούσα να κάνω όσα μπορώ να κάνω τώρα. Για μένα ήταν φίλος, δάσκαλος και συνεργάτης. Φτιάχναμε ένα δίσκο με δικά του τραγούδια, τα οποία τα παρουσιάσαμε και σε μουσικές σκηνές της Αθήνας, με σκοπό να τα τραγουδήσω εγώ.

Δυστυχώς δεν προλάβαμε να ολοκληρώσουμε την προσπάθεια και είναι κάτι που μου έχει στοιχήσει.

Το «Κόλπο Γκρόσο», ο νέος σου δίσκος που κυκλοφορεί εδώ και λίγους μήνες, είναι ένας ολοκληρωμένος κύκλος τραγουδιών κατά τη γνώμη μου. Μίλησέ μας για τη δημιουργία του και τις συνεργασίες που προέκυψαν κατά τη διάρκειά της.
Το «Κόλπο Γκρόσο» είναι, κατά τη γνώμη μου, η πιο ολοκληρωμένη δουλειά μου.

Είναι ένας δίσκος που δουλεύτηκε για πολύ καιρό και περιέχει τραγούδια, που σκοπός μου ήταν να χτυπούν στον παλμό της κοινωνίας του σήμερα. Αν το κατάφερα ο σκοπός επετεύχθη.

Εκτός από δικά μου τραγούδια περιέχει και τραγούδια που ζήλεψα και τα διασκεύασα. Είναι η πρώτη μου απόπειρα να διασκευάσω δισκογραφικά τραγούδια, που έχω αγαπήσει.

Ξεκινάει με το «Δεν έχω μέσον» του σπουδαίου Δήμου Μούτση μερικά τραγούδια αργότερα το «Πέτρα Βουβή» του φίλου μου Βασίλη Ξυλούρη και Γιώργη Σταυρακάκη.

Επίσης φιλοξενεί και δύο σημαντικές για μένα συμμετοχές. Αυτή του Ψαραντώνη στο τραγούδι «Οι ψυχές ρεμβάζουνε ακόμα» και του Μίλτου Πασχαλίδη στο τραγούδι «Ό,τι πωλείται δεν πουλιέται». Τους ευχαριστώ όλους από καρδιάς για την εμπιστοσύνη τους και την στήριξή τους.

Πιστεύεις ότι ο τραγουδοποιός είναι ένας ανατόμος της εποχής του; Οφείλει να αναφέρεται στη γύρω του κοινωνική πραγματικότητα;
Δεν είμαι σίγουρος στο αν οφείλει να το κάνει αλλά θεωρώ πως είναι σημαντικό. Δημιουργός από δημιουργό διαφέρει όπως ο τρόπος γραφής τους έτσι και η πηγή έμπνευσής τους.

Έχεις μαζί σου μια δεμένη μπάντα, πόσο σε έχει βοηθήσει η ύπαρξή της και η φιλική σχέση που έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στα μέλη της;

Έχω την τύχη να με συνοδεύουν εξαιρετικοί μουσικοί. Η συνολική δουλειά αποφέρει καρπούς στις ζωντανές εμφανίσεις. Όταν η σχέση μεταξύ των μελών ενός συνόλου γίνεται και φιλική τότε το αποτέλεσμα ανεβαίνει επίπεδο.

Είσαι αισιόδοξος για την καλλιτεχνική δημιουργία στην Ελλάδα και πως εσύ ξεπερνάς τις δυσκολίες που έχουν προκύψει την τελευταία δεκαετία; Τι είναι αυτό που σου δίνει δύναμη;
Δεν μου επιτρέπεται να μην είμαι αισιόδοξος, διαφορετικά θα είχα σταματήσει από καιρό.

Ο δρόμος της δουλειάς που επέλεξα να κάνω είναι δύσβατος. Έχει σκαμπανεβάσματα, απογοητεύσεις και πολύ άγχος. Όλα όμως ξεπλένονται με λίγες στιγμές απόλυτης ευτυχίας όπως για παράδειγμα το αποτέλεσμα ενός ολοκληρωμένου έργου και το χειροκρότημα. Αυτό είναι που μου δίνει δύναμη να συνεχίσω να προσπαθώ.

Γράφεις στίχους και ποίηση, πόσο εν τέλει σημαντικός είναι ο λόγος στο «σχηματισμό» ενός τραγουδιού.
Το τραγούδι για να υπάρξει χρειάζεται τον λόγο. Αλλιώς θα ήταν μια σύνθεση, που δεν θα μπορούσε να τραγουδηθεί. Ο λόγος είναι αυτός που θα σου μιλήσει, θα σου διηγηθεί μια ιστορία, θα σου πει την ιστορία.

Έρχεται η μουσική και όταν τα δύο αυτά συστατικά παντρεύονται συμβαίνει το «μαγικό». Το ταξίδι.

Όταν γράφεις σε απασχολεί η απήχηση που θα έχει το αποτέλεσμα στο κοινό ή πρώτο σου μέλημα είναι να εκφράσεις αυτά που σκέφτεσαι, τη δική σου ματιά που αντικρύζεις τον κόσμο;
Το πρώτο μου μέλημα να είναι να εκφράσω αυτά που σκέφτομαι και να το κάνω άρτια. Στο πίσω μέρος του μυαλού όμως υπάρχει πάντα η επιθυμία να αρέσει και στον κόσμο.

Ο Μάνος Χατζιδάκις έλεγε ότι «η ευαισθησία είναι σκληροτράχηλη» πόσο δύσκολο είναι να επιβιώσει ένας ευγενής άνθρωπος σε ένα χώρο άκρως ανταγωνιστικό και σκληρό όπως η δισκογραφία;
Οι δυσκολίες είναι πολλές και μεγάλες. Με επιμονή όμως δουλειά, πίστη και αισιοδοξία νομίζω πως όλα κατορθώνονται.

Η επαφή ενός καλλιτέχνη με το κοινό του στις ζωντανές εμφανίσεις κρύβει στιγμές ευτυχίας; Πως την αντιλαμβάνεσαι;
Σαφώς και κρύβει στιγμές ευτυχίας. Στιγμές που τραγουδάμε όλοι μαζί και βέβαια, όπως είπα και πριν, στο χειροκρότημα.

Ποιοι είναι οι βραχυπρόθεσμοι και οι μελλοντικοί σου στόχοι και ποια τα μουσικά σου όνειρα;
Οι στόχοι είναι πολύ συγκεκριμένοι: Όσο το δυνατόν περισσότερες εμφανίσεις και νέες δημιουργίες. Όσον αφορά τα μουσικά μου όνειρα είναι να αφήσω πίσω μου κάποια τραγούδια για να με θυμούνται οι επόμενοι.

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!