Μίνως Ευσταθιάδης - Ο δύτης

Μερικές περιγραφές είναι σκληρές, αλλά ο συγγραφέας καταφέρνει να το ισορροπεί με την κατάλληλη δόση χιούμορ και το τέλος είναι σχεδόν λυτρωτικό.
Όσοι φίλοι διάβασαν αυτό το βιβλίο πριν από μένα με προειδοποίησαν να μην το ξεκινήσω αν δεν έχω χρόνο μπροστά μου. Και εγώ φυσικά δεν τους άκουσα. Και το πήρα μαζί μου σε ένα πρόσφατο ταξίδι. Και έγινα σχεδόν αντικοινωνική μιας και δεν μπορούσα να το αφήσω από το χέρια του. Είχα βυθιστεί στην ιστορία και ανυπομονούσα να φτάσω στο τέλος.

Η ιστορία ξεκινά στο παγωμένο Αμβούργο όταν ο πρωταγωνιστής του βιβλίου, ο ντετέκτιβ Κρις Πάπας δέχεται την επίσκεψη ενός ηλικιωμένου Γερμανού που του ζητάει να παρακολουθήσει μια γυναίκα για 48 ώρες. Ο Πάπας ξεκινάει να παρακολουθεί τη γυναίκα αλλά η προσπάθειά του καταλήγει σε φιάσκο. Και εκεί που αποφασίζει να τα παρατήσει, θα έρθει η πρώτη ανατροπή και θα συνειδητοποιήσει ότι αυτή η υπόθεση είναι πολύ πιο περίπλοκη από ό,τι είχε φανταστεί. Ακολουθώντας τα στοιχεία, θα βρεθεί πίσω στο Αίγιο, τον τόπο καταγωγής του, προσπαθώντας να ενώσει τα κομμάτια του παζλ και να βρει πως συνδέεται το παρελθόν με το παρόν.

Μια πολύ σφιχτοδεμένη ιστορία την οποία ο Ευσταθιάδης χτίζει σιγά σιγά και αφήνει τον αναγνώστη του να ανακαλύψει σελίδα με τη σελίδα τι συνδέει το παρελθόν με το παρόν, πώς συνδέονται οι ήρωες μεταξύ τους, τι τους δένει και τι τους χωρίζει. Οι διαδοχικές αυτοκτονίες και οι ανεξήγητοι θάνατοι περιστρέφονται γύρω από μια ταινία διάρκειας μόνο λίγων λεπτών. Που μέσα της ξαναζωντανεύει «ο Δύτης». Μαζί με τον ντετέκτιβ Κρις Πάπας παρακολουθούμε και ζούμε μαζί του την ιστορία. Και νομίζω πως αυτή η ιστορία θα τριγυρίζει για καιρό στο μυαλό μας.
DYTHS mikro
Προσωπικά βίωσα την ανάγνωση σαν μια κατάδυση. Ένιωσα να καταδύομαι μέχρι το βυθό κάνοντας μαζί με τους ήρωες το ταξίδι μέχρι το παρελθόν και μετά να ανεβαίνω προς το φως και όλα να μπαίνουν στη θέση τους και να εξηγούνται. Δεν σας κρύβω ότι μερικές περιγραφές είναι σκληρές, αλλά ο Ευσταθιάδης καταφέρνει να το ισορροπεί με την κατάλληλη δόση χιούμορ και το τέλος είναι σχεδόν λυτρωτικό. Όπως όταν βγαίνεις στο φως μετά από μια βουτιά. Ο Κρις Πάπας, τον οποίο γνωρίσαμε στο προηγούμενο βιβλίο του με τίτλο «Το δεύτερο μέρος της νύχτας», ωριμάζει και μας αποκαλύπτει και άλλα κομμάτια του εαυτού του και προσωπικά αναρωτήθηκα αν θα δούμε και ένα τρίτο βιβλίο με τον ίδιο πρωταγωνιστή.

Ένα βιβλίο που διαβάζεται απνευστί και δεν σε αφήνει να το αφήσεις. Αναζητήστε το και μη σας φοβίσει το μικρό τρωκτικό στο εξώφυλλο. Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ίκαρος.

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!

ates