Ο καλύτερος τραγουδιστής του κόσμου!

Ο ταπεινός τραγουδιστής με την απαράμιλλη φωνή και τους απρόβλεπτους αυτοσχεδιασμούς

Ο καλύτερος τραγουδιστής του κόσμου δεν επιδιώκει την επιδοκιμασία του (ανθρώπινου) κοινού, δεν είναι celebrity, δεν γυρίζει video clip. O καλύτερος τραγουδιστής του κόσμου έχει μορφή ταπεινή, δεν είναι όμορφος αλλά τα δίνει όλα όταν θελήσει να γοητεύσει το ταίρι του, μιας και τα τραγούδια του είναι όλα ερωτικά.


Αυτός ο τραγουδιστής δεν είναι άλλος από το αηδόνι. Ας μιλήσουμε λοιπόν για το απαράμιλλο τραγούδι του ασυναγώνιστου κανταδόρου.

Μόνο τα αηδόνια που δεν έχουν ταίρι τραγουδούν με σκοπό να γοητεύσουν ένα θηλυκό.Το τραγούδι είναι τόσο δυνατό που, τις νύχτες, μπορεί να ακουστεί μέχρι και 500 μ. μακριά. Το κελάηδημα τα ξημερώματα πριν από την ανατολή του ηλίου, είναι σημαντικό για την υπεράσπιση του ζωτικού χώρου.

Όσο πιο κοντά σε πόλεις ζουν τα αηδόνια τόσο πιο δυνατά κελαηδούν για να μπορούν να ακούγονται εν μέσω των θορύβων που προκαλούν οι άνθρωποι. Στην Ευρώπη, το αηδόνι έρχεται το καλοκαίρι για να φωλιάσει, από τις ακτές του Ατλαντικού και το Ηνωμένο Βασίλειο στα δυτικά, μέχρι την Μικρά Ασία και τον Εύξεινο Πόντο στα ανατολικά.

Ωστόσο, απουσιάζει στα βόρεια, από το ύψος της Δανίας και των Βαλτικών χωρών και βορειότερα, όπως και από όλη σχεδόν την Ρωσία. Όλοι οι ευρασιατικοί αναπαραγωγικοί πληθυσμοί μεταναστεύουν στην Αφρική, οι οποίοι αποτελούν τον αποκλειστικό τόπο που ξεχειμωνιάζουν.

Οι περιοχές που ξεχειμωνιάζουν τα αηδόνια βρίσκονται στο γεωγραφικό πλάτος του ισημερινού περίπου, σε μια τεράστια ζώνη που αρχίζει από τις ακτές του Ατλαντικού και τον Κόλπο της Γουινέας και καταλήγει στις ακτές του Ινδικού, στην Τανζανία, την Κένυα και την Σομαλία.
luscinia luscinia
Το κελάηδημα του αηδονιού δεν είναι κληρονομικό, καθώς τα νεαρά άτομα μετά την ανάπτυξη του φτερώματος τους διασκορπίζονται στα πυκνά μέρη του δάσους και προσπαθούν να καλέσουν τους γονείς τους με μάλλον άτεχνο τρόπο.

Στην πορεία η οικογένεια επανενώνεται και τότε οι ενήλικες διδάσκουν στα νεαρά αηδόνια πώς να τραγουδούν. Με την πάροδο του χρόνου τα πουλιά κελαηδούν ακόμη καλύτερα, οπότε, τα ηλικιωμένα αηδόνια είναι και οι πιο επιδέξιοι τραγουδιστές.

Το αρσενικό τραγουδάει όλες τις εποχές, ιδιαίτερα όταν φθάσει στις περιοχές φωλιάσματος και, μόνον όταν έχει ήδη φωλιάσει και επωάζονται τα αβγά, μειώνει σταδιακά το κελάηδημα.

Από την ημέρα που οι νεοσσοί εγκαταλείψουν σταδιακά την φωλιά και μέχρι να ανεξαρτητοποιηθούν, το αρσενικό αρχίζει πάλι το τραγούδι για να σταματήσει όταν η οικογένεια «διαλυθεί» οριστικά.

Το τραγούδι του αηδονιού έχει χαρακτηριστεί ως το πολυπλοκότερο του ιπτάμενου βασιλείου. Αποτελείται από διαφορετικά μουσικά θέματα που κάθε πουλί «διασκευάζει» με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Οι μουσικές φράσεις εναλάσσονται με την παρεμβολή παύσεων.

Το τραγούδι του είναι εξαιρετικά δυνατό, ιδίως τις πρώτες πρωινές ώρες σε σημείο να ξυπνά τους χωρικούς. Πολλά είναι τα πουλιά που κελαηδάνε όμορφα και, μάλιστα, μπορεί κάποια συγκεκριμένα «σημεία» του τραγουδιού τους να είναι πιο όμορφα ή πιο δυνατά από εκείνα του αηδονιού (καναρίνια, κότσυφες, καρδερίνες, κελαηδότσιχλες). 

Όμως, το αηδόνι θεωρείται ο μεγάλος τραγουδιστής της φύσης επειδή συνδυάζει όλα τα χαρακτηριστικά του κελαηδήματος των άλλων ωδικών πτηνών μαζί! Τα συνδυάζει δημιουργώντας μια αξιοθαύμαστη μουσική ισορροπία και το κελάηδημά του είναι εξαιρετικά απρόβλεπτο και αυτοσχεδιαστικό, χαρακτηριστικό που στερούνται τα περισσότερα ωδικά πτηνά. 

Από μουσική άποψη, ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο του τραγουδιού του αηδονιού είναι ότι, αποτελείται από καθαρές, λαμπερές και δυνατές νότες που, ένα εξασκημένο «μουσικό αυτί», μπορεί άνετα να τις περάσει στο πεντάγραμμο.

Ο Μπετόβεν στην περίφημη Συμφωνία αρ. 6 («Ποιμενική»), προπάθησε να αποδώσει το κελάηδημα του αηδονιού με φλάουτο σε ένα πέρασμα 8 μέτρων.

Μια άλλη πολύ μεγάλη διαφορά του αηδονιού από τα άλλα ωδικά πτηνά είναι και αυτή που το κάνει μοναδικό και το έχει κάνει αγαπητό στους ρομαντικούς όλου του κόσμου. Το αηδόνι κελαηδάει μόνο σε άγρια κατάσταση. Εάν κλειστεί σε κλουβί, πολύ δύσκολα ανατρέφεται, σωπαίνει, μελαγχολεί και συνήθως πεθαίνει.

Το παραδοσιακό μας τραγούδι δεν θα μπορούσε να μην ασχοληθεί με αυτόν τον ταπεινό, υπέροχο τραγουδιστή που συντρόφευε με το απαράμιλλο τραγούδι του τους ανθρώπους στις μοναχικές ώρες που περνούσαν στην ύπαιθρο.

Εδώ η αείμνηστη Δόμνα Σαμίου τραγουδά το «Όλα τα πουλάκια ζυγά, ζυγά… το έρμο το αηδόνι το μοναχό».

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!