Έντουαρντ Χόπερ - Λουκιανός Κηλαηδόνης: Τα γεράκια της νύχτας

(PHOTOS) Ένα ζωγραφικό έργο που ενέπνευσε τον πιο σπάνιο δίσκο του Λουκιανού.
Τους άρεσε να περπατούν στους δρόμους της Νέας Υόρκης. Μόνοι μέσα στο πλήθος. Όταν νύχτωνε αισθάνονταν πιο άνετα. Ήταν η ώρα τους. Νύχτα. Είναι δύο γεράκια της νύχτας. Ο Έντουαρντ Χόπερ και ο Λουκιανός Κηλαηδόνης.

Η ήσυχη νυχτερινή σκηνή της πιο φημισμένης ζωγραφικής του Έντουαρντ Χόπερ «The Nighthawks», αγαπημένου έργου του Λουκιανού Κηλαηδόνη, εξάπτει τη φαντασία καθενός. Όσο κοιτάς τον πίνακα νοιώθεις όλο και πιο εξοικειωμένος με αυτό που βλέπεις. Μπορεί να φαίνεται απλό, αλλά αυτή η παραπλανητική απλή εικόνα περιέχει πολλά μυστικά.

H ακριβής ημερομηνία της ολοκλήρωσης του πίνακα «The Nighthawks» είναι η 21η Ιανουαρίου 1942, σύμφωνα με τη σύζυγο του Χόπερ, Τζοζεφίν. Ένας κλασικός πίνακας που βρίσκεται εδώ και χρόνια στην γκαλερί του Ινστιτούτου Τέχνης του Σικάγο. Είχε αγοραστεί κάποτε για 3.000 δολάρια (κατά σημερινή προσέγγιση περίπου 43.000 δολάρια).

Μια ήσυχη σκηνή που θα μπορούσε να είναι η αρχή ή το τέλος ενός εκατομμυρίου διαφορετικών ιστοριών. Ένας πίνακας που η φήμη του συναγωνίζεται τη Mona Lisa.
THE NIGHTHAWKS 1942
Ενδεχομένως υπάρχει κάποια επιρροή από το «Café At Night» του Van Gogh. Ο τίτλος «The Nighthawks» πιθανολογείται ότι είναι ένα απλό νεύμα ενός από τους προστάτες του εστιατορίου. Ο γνωστός βιογράφος του Χόπερ, Γκάιλ Νέβιν έχει αναφέρει ότι τα «γεράκια» ήταν εμπνευσμένα από τη σύντομη ιστορία του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «The Killers» (Οι Δολοφόνοι), την οποία ο Χόπερ διάβασε στο περιοδικό του Scribner και του άρεσε τόσο πολύ που έγραψε στον συγγραφέα ένα ανεπίσημο γράμμα. Ήταν ένα ασυνήθιστο διήγημα που σου δημιουργούσε την αίσθηση ότι κάτι πρόκειται να συμβεί, αλλά δεν συμβαίνει ποτέ.

Όμως άφησε χώρο στον Χόπερ για μυθοπλασία και στον Λουκιανό Κηλαηδόνη να χαθεί μέσα στη δική του φαντασία και να εμπνευστεί τη μουσική του έργου του «Media Louz», για μια φανταστική ταινία που ήταν η δική του Νέα Υόρκη. Η πόλη που φανταζόταν μέσα από τις μουσικές και τον κινηματογράφο και δεν είχε επισκεφτεί. Το «Media Louz» ήταν ο αγαπημένος δίσκος του Λουκιανού Κηλαηδόνη και μου το είχε εκμυστηρευτεί όταν τον είχα επισκεφτεί στο περίφημο στούντιο του επί της Κηφισίας, το 1998. Του είχε κάνει μεγάλη εντύπωση που τον είχα μαζί μου και τον είχα επιλέξει για να μου τον υπογράψει. Είναι ο πιο σπάνιος δίσκος του, καθώς είχε κυκλοφορήσει σε περιορισμένα αντίτυπα. Ένας δίσκος που έκανε με μεγάλο μεράκι και έχει μόνο μουσική, όχι λόγια.
Media Louz
Οι φωτογραφίες της Νέας Υόρκης ήταν μεγάλες στον τοίχο του, αλλά και όρθιες τριγύρω στο χώρο και καθώς κάναμε τη συζήτηση για το «Media Louz» αμέσως εμφάνισε αυθόρμητα ένα άλμπουμ με τα έργα του Έντουαρντ Χόπερ, του αγαπημένου του ζωγράφου, μιλώντας για ένα προς ένα ξεχωριστά. Στάθηκε για ώρα στον πίνακα «The Niththawks». Η επιρροή του Χόπερ στο «Media Louz» ήταν μεγάλη. Όπως και σε όλο το έργο του.
LOUKIANOS WITH HOPPER ALBUM
Είναι εντελώς φυσιολογικό στην αθέατη πλευρά του πίνακα «The Nighthawks» να είναι ο Λουκιανός Κηλαηδόνης και να παίζει στο πιάνο του τη «Νύχτα Καταστροφής». Θαμώνες του μπαρ ο James Dean, ο Humphrey Bogart, η Marilyn Monroe και ο Elvis Presley, οι αγαπημένοι ήρωες του Λουκιανού.

«Υπάρχουν κομμάτια, περπατώντας στο Μανχάταν, που στο παράθυρο βλέπεις μια φιγούρα και αν πας κοντά μπορεί να είναι ο Μπόγκαρντ. Η Νέα Υόρκη μένει φωτισμένη όλη τη νύχτα. Δεν δουλεύει κανείς στα γραφεία, αλλά δε σβήνουν τα φώτα. Είναι πόλη - ντεκόρ», είχε αναφέρει στη συνέντευξή του τότε ο Λουκιανός.

Ο Χόπερ ισχυρίστηκε ότι το «Nighthawks» βασίστηκε σε ένα πραγματικό μέρος. Οι ομοιότητες της διάταξης του έργου εντοπίστηκαν στο Classic's Café στο νούμερο 679 της Greenwich Street που άλλαξε το όνομά του σε «Nighthawks».

Πολλοί υποστηρίζουν ότι ο πίνακας του Χόπερ επικεντρώνεται στην απομόνωση κατά τη διάρκεια του πολέμου. Οι χαρακτήρες του χωρίζονται από τον έξω κόσμο, από το φως και τα παράθυρα. Δεν υπάρχει καμία πόρτα που να επιτρέπει στον θεατή να φανταστεί την είσοδο στον αυτόνομο νυχτερινό κόσμο. Και ακόμη και στον κοινό τους χώρο, οι χαρακτήρες είναι στενοί χωρίς να αγγίζουν. Ζωγραφίστηκε αμέσως μετά την αμερικανική είσοδο στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το «Nighthawks» μπορεί να θεωρηθεί ως μια απεικόνιση των ψυχρών αποτελεσμάτων αυτής της παγκόσμιας διαμάχης. O Χόπερ αισθανόταν μόνος μέσα στο πλήθος.

Το «Nighthawks» ενέπνευσε πολλούς καλλιτέχνες όπως το αμερικάνικο blues συγκρότημα The Nighthawks που στο δίσκο τους «Open All Night» (1975), το έργο του Χόπερ φιλοτεχνεί το εξώφυλλο του δίσκο. Επίσης τον Tom Waits στο δίσκο του «Nighthawks At The Dinner» (1975), αλλά και τον George Segal στο εικαστικό του έργο The Diner.

Πολλά από τα έργα του Χόπερ αντανακλούσαν την απομόνωση που θα μπορούσε να γίνει αισθητή μέσα στη φασαρία της Νέας Υόρκης. Λέγεται ότι κάποτε ο Χόπερ δήλωσε: «Ασυνείδητα, μάλλον, ζωγράφισα τη μοναξιά μιας μεγάλης πόλης».

Συνειδητά ο Λουκιανός Κηλαηδόνης τραγούδησε την «Αθήνα ’78».

Περπατώ μες στους δρόμους της Αθήνας ξανά
τις βραδιές της και τα δειλινά
κι όσα γύρω μου βλέπω τα γνωρίζω καλά
κι όμως το νιώθω αλλάξαν πολλά

Περπατάς μες τους δρόμους της Αθήνας κι εσύ
μιας Αθήνας που πια μας μισεί
στους πολλούς άλλος ένας δε σε ξέρει κανένας
κι ούτε ξέρεις κανέναν κι εσύ

Περπατάμε στους δρόμους κι η ζωή μας κυλά
όμως έχουμε μάθει καλά
πως αλλάζουμε όλοι όπως αλλάζει κι η πόλη
όπως αλλάξαν στις μέρες μας πολλά
πως αλλάζουμε όλοι όπως αλλάζει κι η πόλη
όπως αλλάξαν στις μέρες μας πολλά.

Λουκιανός Κηλαηδόνης - Αθήνα του '78

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!