Τα ελαττώματα των Ολυμπιακού & ΑΕΚ και οι πανηγυρτζήδες

Τώρα μην κλαις… Πρέπει οι ελληνικές ομάδες να δουν το έργο αλλιώς,Τώρα μην κλαις… Πρέπει οι ελληνικές ομάδες να δουν το έργο αλλιώς,
Το 1973 ο Στέλιος Καζαντζίδης είχε ήδη επιστρέψει μετά από μια σημαντική αποχή στην δισκογραφία. Όμως για πολλούς και διαφορετικούς λόγους, τα προβλήματα που υπήρχαν στη σχέση του με την εταιρεία Minos και το πολυσυζητημένο συμβόλαιό του, φαίνεται πως δεν είχαν τελειωμό. Έτσι μετά τη ολοκληρωτική σιωπή του μες το 1970 και τις 15 ηχογραφήσεις του ’72, την επόμενη χρονιά πέσαμε στις 11, αριθμός μικρός για τα στάνταρντ του ερμηνευτή. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν έκανε μεγάλες επιτυχίες. Άλλωστε όσο σφράγιζε τα χείλη του τόσο ο κόσμος διψούσε ολοένα και περισσότερο για τη φωνή του. Τα 11 τραγούδια του ’73 μοιράζονταν ο Άκης Πάνου και ο στενοί συνεργάτες του ερμηνευτή, Χρήστος Νικολόπουλος και Πυθαγόρας. Τα 6 συνολικά κομμάτια του νεαρού τότε συνθέτη και δεξιοτέχνη του μπουζουκιού και του χαρισματικού στιχουργού σημείωσαν πλατιά αποδοχή: Ο ανεπιθύμητος, Απ’ τα ψηλά πατώματα, Η αγάπη κι παράς, Ο παρεξηγημένος, Πάει κι αυτός και ένα στακάτο αλέγκρο χασάπικο που έλεγε χαρακτηριστικά:

Τώρα μην κλαις,
τώρα μην κλαις
Σου το ‘παν τόσα στόματα
Πως έχω χίλια ελαττώματα…

Η προτροπή του Πυθαγόρα ισχύει για την ΑΕΚ και την ίδια ώρα σκιαγραφεί τη φετινή ευρωπαϊκή μοίρα της. Πώς να μην δακρύσει η Ένωση και οι συντελεστές της, αφού διαπίστωσαν πως η ΤΣΣΚΑ πέρα από νοικοκυρεμένη ομάδα δεν ήταν κάτι φοβερό και τρομερό, απρόσιτο για τα κυβικά της; Κι αν η τύχη ήταν με το μέρος της Ελληνικής ομάδας στη Μόσχα, ίσως τα πράγματα να έρχονταν κι αλλιώς.  Όμως ο δικέφαλος της Αθήνας δεν πρέπει να παραπονιέται. Απλώς το μάθημα να γίνει μάθημα για τη συνέχεια που μπορεί να έχει η ομάδα στο Γιουρόπα Λιγκ. Οι κιτρινόμαυροι σκόρπισαν ένα ολόκληρο ενενηντάλεπτο στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας δεχόμενοι αστεία τέρματα… που τους έκαναν μετά να προπονούνται στα στημένα. Από μια παρόμοια φάση ξεκίνησε και το χτεσινό τέρμα των Ρώσων. Ο Χιμένεθ που έβαλε το χεράκι του στα κακώς κείμενα του πρώτου αγώνα, με την στάση του, τις δηλώσεις του, την αύρα και τον τρόπο του, διόρθωσε πολλά στη ρεβάνς αλλά ήδη το πουλάκι είχε πετάξει όχι τελειωτικά, αλλά κάμποσο ψηλά…

Γι’ αυτό μου κάνουν εντύπωση οι δηλώσεις σιγουριάς του προβληματικού ΠΑΟΚ. Τι νόημα έχουν; Ίσως η περιορισμένη αξία του αντιπάλου να δικαιολογεί τέτοιες συμπεριφορές, αλλά γιατί να μη το ξεκινήσεις λάου λάου και μετά, αν πετύχεις τους στόχους σου, να θριαμβολογήσεις για την πρόκρισή σου. Σάμπως δε βλέπεις τα δικά σου τρωτά; Ή τάχα θες να τα θεραπεύσεις με ενέσεις ενθουσιασμού; Κι αν έρθει η στραβή… ποιος δεν θα σου πει… Τώρα μην κλαις. 

Μου έρχονται στο νου οι μετρημένες δηλώσεις του Μπάγιεβιτς που και στην ΑΕΚ και στον Ολυμπιακό, και στον ΠΑΟΚ και στον Άρη, πάντα κράταγε μικρό καλάθι αλλά σήκωνε τις κούπες. Και ο Βαλβέρδε ακόμη δεν ήταν πανηγυρτζής… Στον Πανιώνιο το τιμόνι είναι επίσης στέρεο. Το ίδιο και στον Παναθηναϊκό. Αλλά και ο Χάσι δείχνει μετρημένος.

Τα ελαττώματα της ελληνικής νοοτροπίας φάνηκαν ακόμη και στο Καραϊσκάκης, αλλά εκεί ο Ολυμπιακός είχε και την τύχη με το μέρος του. Ας ελπίσουμε πως στο επόμενο βήμα τους οι Πειραιώτες δεν θα περιμένουν το χάδι τη μοίρας για να αποδείξουν την ανωτερότητά τους γιατί θα είναι κρίμα να το πληρώσουν… Το ίδιος ακριβώς υπογραμμίζει και για την ΑΕΚ ο Πυθαγόρας. Πρέπει οι ελληνικές ομάδες να δουν το έργο αλλιώς, κι όχι όπως γράφει στο πρώτο κουπλέ ο στιχουργός, γιατί μετά ακολουθεί, το Τώρα μην κλαις στο ρεφραίν. Μακριά λοιπόν από:


...μπάλα μετά μουσικής
Το άρθρο προέρχεται από το οπισθόφυλλο της Sportday (3/8/2017) και είναι μια χορηγία του cer’ 8 (τσερότο). Μπορείτε να το διαβάσετε και μέσα από το pdf που ακολουθεί.
Συνημμένα αρχεία:

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!