Οι Πυξ Λαξ για το νέο προπονητή του Ολυμπιακού

Κι όμως ο Μπέσνικ Χάσι είναι παλιός γνώριμος των Πυξ Λαξ.
Μα όποιος δεν χάσει…

Το 1994 οι Πυξ Λαξ παρουσίαζαν τον τέταρτο δίσκο τους, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική τους, την τεχνική και την αύρα τους να γεννούν επιτυχίες, δημιουργώντας ένα κράμα που ενσωμάτωνε αρμονικά και γοητευτικά ροκ ηχοχρώματα με ντόπιες ρίζες. Έτσι μετά το «Τι άλλο να πεις πιο απλά», οι «Ζόρικοι καιροί» και «Ο ήλιος του χειμώνα με μελαγχολεί» ήρθαν και τα περίφημα «Τραγούδια για τους πρίγκιπες της Δυτικής όχθης», τίτλος που παρέπεμπε στην καταγωγή της μπάντας αλλά και στον πυρήνα των πιστών τους, και γενικότερα σε μια νοοτροπία και στάση ζωής… Οι όχθες ακόμα βαστούσαν στο τραγούδι και την κοινωνία και διατηρούσαν τους ιδιαίτερους συμβολισμούς τους. Από τους «Πρίγκιπες» ακούστηκαν πολύ και έμειναν οι ξακουστές «Ανόητες αγάπες» με την κομβική παρουσία των Κατσιμιχαίων, το ζεϊμπέκικο «Μια ζωή στο ρίσκο» με την ερμηνεία της Σωτηρίας Λεονάρδου, το «Λένε για μένα», το «Δεν θα δακρύσω πια γι σένα» και η όμορφη ρούμπα «Μπορεί» του «μυαλού» των Πυξ Λαξ, του αλησμόνητου Μάνου Ξυδούς.

Ο τελευταίος λίγο πριν φύγει απ’ τη ζωή στις 14/4/2010 μου είχε μιλήσει για τις καταβολές και τον «τρόπο» του: «Ένα τραγούδι δεν φτιάχνεται εύκολα από έναν, εκτός αν είναι ο Χατζιδάκις, ο Θεοδωράκης, ο Μαρκόπουλος ή άλλοι μουσικοί με την στενή σημασία της λέξης. Εμείς οι αυτοδίδακτοι δεν θα ολοκληρώναμε ποτέ ένα αν δεν υπήρχαν άνθρωποι πίσω να παίζουν πολύ καλύτερα και να έχουν καλές ιδέες ενορχήστρωσης… Έχω μεγαλώσει στα σφαιριστήρια και στα γήπεδα όπου ακουγόταν το Με σκότωσε γιατί την αγαπούσα. Υπήρχε κανείς που είτε ήταν ανάρχα είτε κυριλέ δεν γούσταρε το τραγούδι αυτό; Ή το Η ζωή μου όλη; Ας ήταν ο μεγαλύτερος φρίκος…»

Μα όποιος δεν χάσει
στα χαρτιά και την αγάπη
Δεν έχει μάθει τη ζωή…

Ο ερχομός του Μπέσνικ Χάσι στον ηλεκτροφόρο πάγκο του Ολυμπιακού δημιούργησε, ένα περίεργο κλίμα στους οπαδούς και φίλους των ερυθρολεύκων, για να εκφράσω το όλο θέμα κάπως ευγενικά. Ο ερχομός του Αλβανού και με Βελγικές -συζητήσιμες πάντως- περγαμηνές κόουτς, βάζει σε σκέψεις τους πολυάριθμους πιστούς των ερυθρολεύκων, κυρίως γιατί αντιλαμβάνονται ότι η προοπτική της ομάδας κυμαίνεται σε επίπεδα λόου μπάτζετ. Γιατί όσο και ταλαντούχος να είναι ο συγκεκριμένος τεχνικός, μοιραία δεν έχει το ανάστημα, θεωρητικά τουλάχιστον, να διεκδικήσει πρόσωπα και πράγματα που οδηγούν σε «ανώτερες» καταστάσεις. Να θυμίσω πως κάπως έτσι, για το μεγάλο λιμάνι, χάθηκε η περίπτωση Ουζουνίδη, που χωρίς να ξέρουμε τι θα έκανε στον Πειραιά, στον Παναθηναϊκό τα πήγε μια χαρά, πέρα των όποιων θετικών προσδοκιών.

Τώρα βέβαια με ένα προπονητή που το επώνυμό του είναι Χάσι, αυτόματα δημιουργούνται συνειρμοί. Το θέμα είναι αν χάσει ο Χάσι ποιος από εκείνους που τον επέλεξαν θα έχει το ανάστημα να τον στηρίξει. Γιατί υποτίθεται όταν κάνεις μια τέτοια επιλογή, στο βάθος κάτι τουλάχιστον βλέπεις. Αλλιώς, οι όποιοι κακοπροαίρετοι έχουν δίκιο να δηλώνουν «ψωνίσαμε από σβέρκο». Βέβαια αν ο Χάσι αρχίσει να κερδίζει, στην Ελλάδα είμαστε, δεν θέλει και πολύ να αποθεωθεί. Ανεξάρτητα πάντως από τα αποτελέσματα η συγκεκριμένη κίνηση προδικάζει, στην στραβή, και μια εύκολη μετακίνηση. Δεν γνωρίζω ποιο θα είναι το «μετά», πάντως μετά από τόσο ντόρο για τον πάγκο του Θρύλου, η συγκεκριμένη κατάληξη, αν μη τι άλλο προβληματίζει. Εύχομαι στους Πειραιώτες να μην χρειαστεί να τραγουδήσουν τα λόγια του Ξυδούς:

Ψάχνεις να βρεις που έκανες το λάθος
Κι όλα οδήγησαν σε μια καταστροφή

Το άρθρο προέρχεται από το οπισθόφυλλο της Sportday (7/6/2017) και είναι μια χορηγία της πίπας Herb. Μπορείτε να το διαβάσετε και μέσα από το pdf που ακολουθεί
Συνημμένα αρχεία:

Video

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!

ates