Η Ελένη Βιτάλη για την Εθνική και το ντέρμπι των αιωνίων

(ΑΚΟΥΣΤΕ) Ένα σπουδαίο τραγούδι για το μπασκετικό ντέρμπι και το μετά της Εθνικής ομάδας.
Μια λεπτομέρεια…

Η Ελένη Βιτάλη το 1989 παρουσίαζε με δικούς της στίχους και μουσική το άλμπουμ «Το απέναντι μπαλκόνι». Ένας δίσκος διαμάντι αληθινό, που αναδείκνυε μια εμπνευσμένη δημιουργό, με στιγμές που πηγαίνουν το τραγούδι μας βήματα μπροστά: Ένα χειμωνιάτικο πρωί, Οι μοναχικές γιαγιάδες, Η κιβωτός, Περπατούσα αφηρημένη, Eγώ τραγούδαγα τις νύχτες και όχι μόνο. Κάθε κομμάτι και μια αλήθεια ψυχής, λέξεις με αίμα, μελωδίες απρόσμενες που υπογραμμίζουν το λόγο, ερμηνείες όλο τέχνη, εσωτερικότητα και απόκοσμη δύναμη.

Στο τελευταίο και αυτοβιογραφικό έως ένα βαθμό για τη Βιτάλη τραγούδι, υπάρχει και η φράση:

Μια λεπτομέρεια μονάχα εγώ του σύμπαντος…

Μια λεπτομέρεια συχνά μπορεί να κάνει και τη διαφορά. Ο Παναθηναϊκός νίκησε στο άδειο ΣΕΦ γιατί εκμεταλλεύτηκε τα ευνοϊκά δεδομένα που του παρουσιάστηκαν και τις απουσίες του αντιπάλου. Ο Ολυμπιακός έδειξε για μια ακόμη φορά πως αποτελεί, και στα καλά και στα κακά, την επιτομή της συγκροτημένης ομάδας. Η εμφάνισή του δε, παρά τα προβλήματα και τις αναποδιές που προέκυψαν είναι ένα μικρό θαύμα. Μόνο που οι κόκκινοι, είτε πλήρεις, είτε λειψοί, υστερούν στην λεπτομέρεια. Στο να «σκοτώσουν» δηλαδή τη στιγμή που πρέπει τον αιώνιο αντίπαλό τους. Μπορεί στην Ευρώπη να τα καταφέρνουν καλύτερα, μπορεί τα τελευταία χρόνια να έχουν επιδείξει σημαντικές νίκες κόντρα στο «τριφύλλι», όμως, την ίδια ώρα, οι βαθιές πληγές που έχουν δεχτεί απ’ τους πράσινους, τους έχουν σημαδέψει βαθύτατα.

Πιστεύω ότι ο Παναθηναϊκός έχει κατά κάποιο τρόπο πάρει τον αέρα του Ολυμπιακού. Οι παίκτες του, ακόμη κι όταν βρίσκονται πίσω στο σκορ, είναι οπλισμένοι με αυτοπεποίθηση, πως θα τον γυρίσουν. Αντιθέτως οι ερυθρόλευκοι παλεύουν για να βγάλουν το βάρος που κουβαλούν, κι έτσι η νίκη, αν έρθει, έρχεται ύστερα από υπερπροσπάθεια και εξαιρετική απόδοση.

Η άποψη αυτή δεν ακυρώνει τις υποσχέσεις που αφήνει ο Ολυμπιακός για μια μεστή συνέχεια στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Ίσα, ίσα νομίζω πως το «μετά» του ανήκει, αλλά το ψυχολογικό θέμα με τους πράσινους υπάρχει… και απ’ ότι φαίνεται επιδεινώνεται.

Συμφωνώ με τον ικανό χτίστη Σφαιρόπουλο, που δίνει προσοχή στην λεπτομέρεια, αλλά και για κάθε κανόνα, υπάρχει κι εξαίρεση… Ο Παπανικολάου πήρε αυτό που δικαιούνταν, αλλά η πληρωμή ήταν βαριά. Ίσως αν το είχαν λήξει αλλιώς, στο λιμάνι ακόμα να γιόρταζαν…

Οι λεπτομέρειες είναι πάντα στο πλευρό της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου, όταν κυβερνάται από Γερμανικά χέρια. Γνώρισαν την αποθέωσή τους, επί εποχής Ρεχάγκελ, συνεχίζονται και τώρα στην κατά Σκίμπε πορεία. Δεν παραγνωρίζω την αξία των παικτών, αλλά η ομάδα δεν με πείθει.

Παρ’ όλα αυτά τα μπαράζ δεν είναι όμιλος. Και οι ποδοσφαιριστές έχουν καρδιά και ισχυρά θέλω, οπότε όλα παίζονται, ειδικά αν οι λεπτομέρειες εξακολουθήσουν το έργο τους. Τότε γιατί όχι… και «ντα» να πούμε, και βότκα να πιούμε, αλλά και να τραγουδήσουμε το γεμάτο νοήματα κομμάτι της Βιτάλη:

Μικρός ο κόσμος μου, στα μέτρα μου ασήμαντος
Πώς να γεννήσει η μιζέρια ένα θαύμα
Μια λεπτομέρεια μονάχα εγώ του σύμπαντος
Μια υποχρέωση η ζωή μου κι ένα τάμα…

*Το κείμενο προέρχεται από το σημερινό οπισθόφυλλο της Sportday (9-10-17) και είναι μια χορηγία της πίπας Herb.

Video

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!