Ένα σπουδαίο άλμπουμ της ελληνικής δισκογραφίας

Σπάνια τόσα ιδιαίτερα και ξεχωριστά ειπώθηκαν με τόσο μεστό και άμεσο τρόπο.
Tο 1972 κυκλοφορούσε ένα άλμπουμ σταθμός στην ελληνική δισκογραφία, η περίφημη «Μικρά Ασία»». Τη μουσική υπέγραφε ο σπουδαίος λαϊκός συνθέτης και «δάσκαλος» Απόστολος Καλδάρας και τους στίχους ο πηγαίος Πυθαγόρας.  

Θέμα του άλμπουμ η ζοφερή αλλά και τραγικά γόνιμη για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό Μικρασιατική καταστροφή. Δεν είναι τυχαίο πως ήταν 23 Αυγούστου του 1972 όταν έγινε η συνέντευξη τύπου για την παρουσίαση του δίσκου, 50 χρόνια δηλαδή μετά την απαρχή του τέλους… Ερμηνευτές του, ο Γιώργος Νταλάρας που βρισκόταν στο ξεκίνημα της πλατιάς αναγνώρισής του και η σχεδόν νεοεμφανιζόμενη Χάρις Αλεξίου. Σπάνια τόσα ιδιαίτερα και ξεχωριστά ειπώθηκαν με τόσο μεστό και άμεσο τρόπο.

Είναι χαρακτηριστικά τα σχόλια του Λευτέρη Παπαδόπουλου:

«Η "Μικρά Ασία" πριν απ' όλα, έχει ένα καταπληκτικό θέμα. Κι αυτό το θέμα, δεν αφορά μόνο τους Μικρασιάτες, τους Πόντιους, τους Κωνσταντινουπολίτες κ.λπ. Αφορά όλους τους Έλληνες. Και τα εκατομμύρια των παιδιών, που είχαν πρόσφυγες γονείς και τώρα έχουν γίνει κι αυτά πατεράδες και παππούδες, αλλά και τους Πελοποννήσιους και τους Αθηναίους και τους Θεσσαλούς και τους Μακεδόνες και τους νησιώτες και τους Ηπειρώτες και τους Θράκες- τους πάντες. Διότι το '22, η Μικρασιατική καταστροφή, ήταν ένα συνταρακτικό γεγονός, από κάθε πλευρά. Ένα συνταρακτικό γεγονός που άλλαξε ουσιαστικά και καίρια την Ελλάδα. Ο Πυθαγόρας, ως την εποχή της "Μικράς Ασίας", ήταν ένας στιχουργός που είχε στο ενεργητικό του έναν τεράστιο αριθμό επιτυχιών. Στα δέκα τραγούδια που έγραφε, τα τρία Τουλάχιστον, γίνονταν σουξέ! Σε βαθμό, που όλες οι εταιρίες δίσκων, να επιζητούν τη συνεργασία του και να τον αμείβουν πλουσιοπάροχα. Οι συνθέτες όμως που δούλευαν μαζί του δεν ήταν οι λεγόμενοι "έντεχνοι" (Μόνο με τον Λοΐζο συνυπέγραψαν τρία τραγούδια, στο δίσκο "Τα τραγούδια της Χαρούλας"). Ήταν οι λαϊκοί. Και απ' αυτούς, πρωτίστως, ο Kαλδάρας. Με τη "Μικρά Ασία", όμως, ο Πυθαγόρας πέρασε σε ένα άλλο επίπεδο. Γιατί το έργο αυτό, με την αποφασιστική δική του συμβολή, βρέθηκε στα χείλη όλων των Ελλήνων και ο δίσκος, φυσικά, εμπορικά, εκτοξεύθηκε στα ύψη. Δεν υπήρχε δισκοθήκη που να μην έχει τη "Μικρά Ασία", τη δεκαετία του '70».

Το πρώτο τραγούδι της πρώτης πλευράς του μεγάλου δίσκου 33 στροφών και μεγαλύτερη επιτυχία του είναι το «Μες του Βοσπόρου τα στενά» που στο ρεφρέν του αναφέρει:

Τούρκος εγώ κι εσύ Ρωμιός
Κι εγώ λαός κι εσύ λαός…

Το τραγούδι ξύπνησαν στο νου οι αναμετρήσεις του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού στο μπάσκετ με Τουρκικές ομάδες εν όψει του φάιναλ φορ της Κωνσταντινούπολης. Τώρα βέβαια πόσο Ελληνικές και Μεμέτικες είναι οι συγκεκριμένες ομάδες είναι θέμα που χωράει μεγάλη συζήτηση.

Στις μέρες μας οι σύλλογοι είναι πολυεθνικές και μοιραία ανάλογο και το ρόστερ τους. Όσον αφορά τη δική μας γειτονιά ο Ολυμπιακός διατηρεί ένα ισχυρό πόλο ελληνικότητας. Οι «πράσινοι» κινήθηκαν διαφορετικά αφού εσπευσμένες αλλαγές οδήγησαν σε σίγουρες και αναγκαίες λύσεις που για το επίπεδο και τις υποχρεώσεις της ομάδας δείχνουν έστω και καθυστερημένα να αποδίδουν. Κι εκείνοι όμως στις προθέσεις τους, έχουν στην άκρη του μυαλού τους… άρωμα Ελλάδας.

Το πλεονέκτημα έδρας είναι ό,τι λένε οι λέξεις του. Δεν δίνει όμως και αυτόματα την πρόκριση. Η διπλή ελληνική παρουσία είναι σίγουρα ισχυρό γεγονός. Πιο ηχηρό ακόμα θα καταλήξει η απουσία των δύο λαμπερών Τουρκικών απ’ τη γιορτή που θα ντυθεί στην Πόλη τους… Βέβαια, εδώ που τα λέμε, τα καίρια θέματα και ουσιαστικά προβλήματα της Ελλάδας, της Τουρκίας και των ανθρώπων τους είναι άλλα. Τα έγραψε ο Πυθαγόρας:

Εσύ Χριστό κι εγώ Αλλάχ
όμως κι οι δυο μας αχ και βαχ!

*...μπάλα μετά μουσικής

Το άρθρο προέρχεται από το οπισθόφυλλο της Sportday (19/4/2017) και είναι μια χορηγία της πίπας Herb. Μπορείτε να το διαβάσετε και μέσα από το pdf που ακολουθεί.
Συνημμένα αρχεία:

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!