Ο ξεχωριστός κύριος Ronig επί σκηνής!

(VIDEO) Τον ευχαριστούμε που, μέσα από τα δικά του μάτια, βλέπουμε με τρόπο διαφορετικό την ίδια μας τη μουσική.
Ο ξεχωριστός κύριος Ronig επί σκηνής! Φωτογραφία: kaikremser.com
21/05/2018

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Γιώργος Μυζάλης
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Έγραφα πριν από λίγο καιρό για τον εξαιρετικό δίσκο του Christian Ronig με τίτλο «Greece is mine» και έκλεινα τη δισκοκριτική μου δηλώνοντας περίεργος να ακούσω τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη και το συγκεκριμένο υλικό ζωντανά. Να δω ποιο ακροατήριο θα τον προτιμήσει και πώς θα αντιδράσει με έναν τέτοιο μουσικό επί σκηνής. Και ήρθε η ώρα. Το βράδυ της 18ης Μαΐου στο Σταυρό του Νότου, ο Christian Ronig, παρέα με τους μουσικούς του, έδωσε ένα δείγμα της δουλειάς του και ορισμένα από τα διαπιστευτήριά του.

Αρχικά, η μπάντα. Μουσικοί προσεγμένοι, διαλεκτοί, με αισθητική που υπηρετεί το υλικό εμπλουτίζοντάς το με στοιχεία δεξιοτεχνικά, αλλά και στιγμές απλές (στο παίξιμο), αλλά τόσο σύνθετες στην σύσταση και την παρουσίασή τους. Με το ροκ σταρ τρομπετίστα (όπως τον έχω ξαναπροσφωνήσει στο παρελθόν) Ανδρέα Πολυζωγόπουλο να προσφέρει μοναδικές στιγμές από εκείνες που μόνο το δικό του παίξιμο παράγει απλόχερα. Χωρίς να κλέβει την παράσταση, αλλά υπηρετώντας το γενικό σκοπό, όπως και οι υπόλοιποι δεξιοτέχνες της μπάντας: Jan Van Engel (τύμπανα), Παρασκευάς Κίτσος (κοντραμπάσο), Γιώργος Τσιατσούλης (ακορντεόν), Λευτέρης Χαβουτσάς (κιθάρα) και Σπύρος Μπάλιος (ηλεκτρική κιθάρα).

Ο ίδιος ο Ronig ήρεμη δύναμη. Λίγες κουβέντες, διακριτικό χιούμορ και μπροστάρης διακριτικός -σχεδόν ντροπαλός- και εξ αυτής του της στάσης γοητευτικός. Με μια μπάσα φιλόξενη φωνή και με σεβασμό στο υλικό του. Ο κόσμος τον υποδέχτηκε ζεστά και οι περισσότεροι τραγουδούσαν τους ελληνικούς στίχους την ώρα που ο ίδιος τραγουδούσε τη «μετάφρασή» του(ς) στα αγγλικά ή στα γερμανικά. Συγκινητική στιγμή στο encore, το «Μινόρε της Αυγής» τραγουδισμένο από το κοινό στα ελληνικά.

Δεν ήταν κατάμεστος ο Σταυρός του Νότου. Γεμάτος ήταν οπωσδήποτε, αλλά όχι κατάμεστος και σε ένα βαθμό αυτό είναι λογικό. Το υλικό μόλις ξεκίνησε το «ταξίδι» του. Όποιος το πρωτακούει το αγαπά και το ενστερνίζεται. Την επόμενη φορά, είμαι βέβαιος, θα μείνει κόσμος έξω. Στα συν και η ποιότητα του κοινού: άνθρωποι που ήρθαν για να ακούσουν και συμμετείχαν στη δημιουργία ατμόσφαιρας κατάλληλης για το συγκεκριμένο ηχοτοπίο. Για εμάς (ή για κάποιους από εμάς), που προτιμάμε την ακρόαση από την κουβέντα στα live, η κατάσταση ήταν «φιλική προς το χρήστη».

Καλωσόρισες, λοιπόν, Christian. Και σε ευχαριστούμε που, μέσα από τα δικά σου μάτια, βλέπουμε με τρόπο διαφορετικό την ίδια μας τη μουσική. Σε ευχαριστούμε επίσης που δεν διασκεύασες ούτε ένα από τα τραγούδια που επέλεξες σε ρυθμό swing. Ξέρω εγώ τι λέω.

Καλοτάξιδος και καλή αντάμωση.

Υ.Γ.1. Παρών στο κοινό και ο Δημήτρης Μυστακίδης που, πρώτα μοιράστηκε το «Θεέ μου μεγαλοδύναμε» με τον Christian Ronig και στη συνέχεια έπαιξε ένα ωραίο σόλο στην «πριμαριστή» κιθάρα του οικοδεσπότη.

Υ.Γ.2. Κορυφαία στιγμή της βραδιάς -για μένα- που δεν χώρεσε για «γραφειοκρατικούς» λόγους στο δίσκο (δεν εξασφαλίστηκε η άδεια διασκευής της - πότε αλήθεια θα καταλάβουν οι δημιουργοί τραγουδιών ότι τις ουσιαστικές «άδειες» τις εκδίδει το κοινό;) η «εγγλέζικη» εκδοχή του «Θα πιώ απόψε το φεγγάρι» (μουσική: Μίμης Πλέσσας - στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος).

Υ.Γ.3. Τέλος, μια κουβέντα για το σινάφι μου (εμού συμπεριλαμβανομένου): κάθε μέρα τα λέμε στα τηλέφωνα και στα emails φίλοι συναγωνισταί/βιοπαλαισταί (ενίοτε και θηριοδαμασταί). Μη φλυαρούμε και στα live. Δεν ομιλώ περί μούγκας. Αλλά ολίγη αυτοσυγκράτηση δεν βλάπτει. Με την αγάπη μου.

Φωτογραφία: kaikremser.com

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!