Η Ταράτσα του Φοίβου ακόμα καλύτερη

(PHOTOS) Τα πιο όμορφα μουσικά και καλλιτεχνικά βράδια είναι εκείνα που δεν επιτρέπουν στο γραφιά να σταθεί σε τίποτα τεχνικό.
Η Ταράτσα του Φοίβου ακόμα καλύτερη Φωτογραφίες: Δημήτρης Μακρής
Για μένα προσωπικά, το καλοκαίρι έρχεται πάντοτε μέσα από τις μουσικές και τα τραγούδια. Και υπάρχει μια δεδομένη (όσο και απροσδιόριστη εκ των προτέρων) στιγμή κάθε χρόνο που μέσα μου σκέφτομαι: «άρχισε το καλοκαίρι». Το φετινό μου καλοκαίρι, λοιπόν, ξεκίνησε χθες το βράδυ (6/6) στην «Ταράτσα του Φοίβου». Το ένιωσα όταν ακούστηκαν από τη χορωδία της Ταράτσας (καλλιτέχνες και κοινό) τα «Θερινά Σινεμά» του Κηλαηδόνη. Το ένιωσα με ανακούφιση, ανατριχίλα και συγκίνηση. Το ένιωσα και φυσικά το τραγούδησα κι εγώ.

Τα πιο όμορφα μουσικά και καλλιτεχνικά βράδια είναι εκείνα που δεν επιτρέπουν στο γραφιά να σταθεί σε τίποτα τεχνικό. Σε κανένα εμπνευσμένο (ή μη) ενορχηστρωτικό στοιχείο, σε κανένα δεξιοτεχνικό (ή μη) παίξιμο, σε καμία αψεγάδιαστη (ή μη) ερμηνεία, σε κανένα λαμπερό (ή μη) τραγούδισμα. Είναι τα βράδια που παρακολουθείς το πρόγραμμα που κυλάει σαν το νεράκι. Είναι τα βράδια που σε παρασέρνουν στη δίνη τους και στο τέλος σου αφήσουν «σημάδια» για να τα θυμάσαι. Κάτι τέτοιο συνέβη και χθες βράδυ -νομίζω όχι μόνο σε μένα αλλά σε όλους τους παρευρισκόμενους- στην Ταράτσα του Φοίβου. Ένα τρίωρο πρόγραμμα «γεμάτο» από όλες τις απόψεις.
020aa small
Γελάσαμε πολύ, τραγουδήσαμε πολύ, εκπλαγήκαμε πολύ, συγκινηθήκαμε πολύ, αγκαλιαστήκαμε αρκετές φορές με τους διπλανούς μας, ήρθαμε πιο κοντά. Μέσα από τις μουσικές και τα τραγούδια, αλλά και μέσα από την αλήθεια που έπαιζε κρυφτό μαζί μας χάρη στη σάτιρα και το stand up comedy. Μεταξύ αστείου και σοβαρού κινήθηκε όλη η παράσταση, αλλά αστείου έξυπνου, δουλεμένου και ατακαδόρικου και σοβαρού ουσιαστικού, ιντριγκαδόρικου και τελικά χρήσιμου. Μεταξύ αστείου και σοβαρού, αλλά με νόημα και ευστοχία που θα ζήλευε και ο Γκάλης (για να αναφερθώ και σε οικεία ονόματα του τραγουδοποιού).

Highlight της βραδιάς, το ντουέτο Μίμης Πλέσσας (σ.σ. Θανάσης Αλευράς) και Λευτέρης Παπαδόπουλος (σ.σ. Φοίβος Δεληβοριάς), να σχολιάζουν τα τεκταινόμενα στο ελληνικό τραγούδι με τρόπο μοναδικό. Κι αν ο Θανάσης Αλευράς είναι «γνωστός και μη εξαιρετέος» σε τέτοια νούμερα, ο μίμος Δεληβοριάς (μια πτυχή αφώτιστη ως τώρα) «έδωσε ρέστα». Προστιθέμενη ουσιαστική αξία: τα σατυρικά σχόλια της συγκεκριμένης πρόζας περιλαμβάνουν καμιά τριανταριά αλήθειες για το ελληνικό έντεχνο (και όχι μόνο) τραγούδι. Αλήθειες που καλό θα ήταν οι σατυριζόμενοι να προσθέσουν στο μίξερ ενδοσκόπησης που σίγουρα διαθέτουν και όλοι θα βγούμε κερδισμένοι. Το καλύτερο, δε, στοιχείο της συγκεκριμένης πρόζας ήταν ο αυτοσαρκασμός. Δεν ξέρω ποιος έγραψε το συγκεκριμένο κείμενο (θα πόνταρα στο Φοίβο), αλλά είναι ένα αριστούργημα - ορισμός της σάτιρας.
073aa small
Από εκεί και πέρα, το αφιέρωμα στο Λουκιανό Κηλαηδόνη με τη συμμετοχή - έκπληξη μάλιστα της Αφροδίτης Μάνου στη «μέρα μιας Μαίρης» ήταν το καλύτερο ξεκίνημα για την Ταράτσα. Ταιριαστό ρεπερτόριο που μπορεί από το να σε συγκινήσει και να σε «βουβάνει» μέχρι να σε κάνει να γελάσεις με την ψυχή σου απελευθερωμένος. Προσωπικά, στη «Μαίρη Παναγιωταρά», τα «χρειάστηκα»: θυμήθηκα, νοστάλγησα, ανατρίχιασα, βούρκωσα. Και είμαι ευγνώμων για αυτό.

Μην το συζητάμε. Ο Φοίβος Δεληβοριάς είναι ένας ιδιοφυής άνθρωπος και καλλιτέχνης που, καθώς περνούν τα χρόνια, εξελίσσεται σε σημαντικό κεφάλαιο του τραγουδιού μας. Και όλο αυτό με σεμνότητα, ειλικρίνεια και άποψη. Με τους δικούς του όρους. Έχει, δε, την δυνατότητα να συσπειρώνει γύρω του και άλλους δημιουργικούς ανθρώπους σε όλα τα επίπεδα. Είμαι βέβαιος ότι στα χρόνια που θα έρθουν η «Ταράτσα» του θα αναφέρεται σαν σταθμός για τα καλλιτεχνικά δεδομένα της χώρας.

Προσωπικά, σκοπεύω να πάω και να ξαναπάω και να ξαναπάω. Αν το δούμε και ολότελα συμφεροντολογικά: πόσο συχνά μπορείς να βλέπεις την Ακρόπολη ως background μιας σκηνής;

Φωτογραφίες: Δημήτρης Μακρής

Video

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!