Τα «Δώδεκα βράδια» της Λίτσας Σακελλαρίου

(ΑΚΟΥΣTΕ) Ένας «ατμοσφαιρικός» δίσκος από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 που παραμένει ανέκδοτος σε cd.
Το 1969 κυκλοφόρησε από την Minos ένας ξεχωριστός δίσκος σε μουσική και στίχους του Γιώργου Γεωργιάδη και του Πέτρου Ζέρβα με τίτλο «Δώδεκα βράδια» («βράδυα» για την ακρίβεια). Το μεγαλύτερο ερμηνευτικό «βάρος» πέφτει στη Λίτσα Σακελλαρίου, μια σπουδαία φωνή που στα χρόνια του ‘80 χάθηκε από το καλλιτεχνικό στερέωμα. Συνοδεύουν ο Γιώργος Γεωργιάδης με τον Πέτρο Ζέρβα.

«Δώδεκα βράδια» - Τα τραγούδια του δίσκου:


1) Χθες το βράδυ - Λίτσα Σακελλαρίου
2) Μεγαλύτερο κακό - Γιώργος Γεωργιάδης, Πέτρος Ζέρβας, Λίτσα Σακελλαρίου
3) Σαν βράχος μαύρης θάλασσας – Λίτσα Σακελλαρίου, Πέτρος Ζέρβας
4) Η θλίψις – Γιώργος Γεωργιάδης, Λίτσα Σακελλαρίου, Πέτρος Ζέρβας
5) Μικρή καρδιά – Λίτσα Σακελλαρίου
6) Άγνωστε έρωτά μου – Λίτσα Σακελλαρίου, Γιώργος Γεωργιάδης, Πέτρος Ζέρβας
7) Πόσο μυστήριο – Λίτσα Σακελλαρίου, Γιώργος Γεωργιάδης
8) Έφυγε τ'αγόρι – Λίτσα Σακελλαρίου
9) Γυρίζω να σε βρω – Γιώργος Γεωργιάδης, Λίτσα Σακελλαρίου
10) Τα βήματα – Λίτσα Σακελλαρίου
11) Γιατί φεύγεις -  Γιώργος Γεωργιάδης, Λίτσα Σακελλαρίου, Πέτρος Ζέρβας
12) Πάει η χαρά - Λίτσα Σακελλαρίου, Γιώργος Γεωργιάδης, Πέτρος Ζέρβας
DODEKA BRADIA 2

Παίζουν οι μουσικοί:


Κλασσική κιθάρα παίζει ο Πέτρος Ζέρβας, κιθάρα ο Τώνης Αγας, μπάσο ο Πάνος Ιατρού, ντραμς και κρουστά ο Νίκος Λαβράνος. Ηχολήπτης ήταν ο Στέλιος Γιαννακόπουλος με βοηθό τον Π. Μακρή. Η επιμέλεια του εξωφύλλου ήταν του Μιχάλη Βελούδιου.

Το σημείωμα του Αχιλλέα Θεοφίλου


Στο οπισθόφυλλο του δίσκου ο γνωστός παραγωγός Αχιλλέας Θεοφίλου σημειώνει: «Ο κύκλος των δώδεκα τραγουδιών του δίσκου αυτού είναι αποδεσμευμένος από τα μέχρι τώρα μουσικο-κοινωνικά μας πλέγματα και δοσμένος σαν μια μετουσίωση της γνωστής δομής. Έχει μια εσωτερική δύναμη, μια ελεύθερη μουσική φόρμα και μια παρένθεση νέων μουσικών στοιχείων.

Ένα διαφορετικό βήμα σ' ένα μεγάλο δίσκο, για δώδεκα καινούργια τραγούδια. Είναι η πληρέστερη αξιοποίηση μιας νέας κινήσεως την οποίαν θα θέλαμε να αυτοαξιολογήσουμε σαν μια μουσική έκφραση απομακρυσμένη από την ατμόσφαιρα της κουρασμένης επαναλήψεως.
DODEKA BRADIA 3
Όλη αυτή η κίνηση ονομάζεται πρωτοπορία με μια σοβαρή ενότητα απλού στίχου και μελωδίας. Δεν μπορούμε να βρούμε ένα στερεότυπο χαρακτηρισμό για το καινούργιο αυτό "κάτι". Όταν παραμερίζουμε τα συνηθισμένα μας μουσικά πλαίσια και ξεφεύγουμε από όλη την παράδοση της ελαφράς μας μουσικής για να δώσουμε ένα νέο ύφος, το πλατύ κοινό έχει πάντοτε μια διστακτική γνώμη περιμένοντας τις περαιτέρω εξελίξεις αυτής της φόρμας. Ένα τόλμημα λοιπόν για την εταιρεία "Μίνως Μάτσας και υιός Α.Ε." και μια απέραντη αισιοδοξία του καλλιτεχνικού επιτελείου της.

Η άφθαστη φωνητική τέχνη της Λίτσας Σακελλαρίου η οποία βρήκε τον ιδανικότερο τρόπο για να δείξει την μεγάλη αξία της είναι ένα από τα μεγάλα ατού αυτού του δίσκου. Δίνει, με την απαιτούμενη έκφραση στα τραγούδια μια ξεχωριστή πνοή. Επίσης η ιδιότυπη του Γιώργου Γεωργιάδη είναι ένα αναπόσπαστο στοιχείο του δίσκου αυτού. Δώδεκα τραγούδια και μια μικρή αναφορά στους άμεσους δημιουργούς τους: Ο Πέτρος Ζέρβας ένας άφθαστος βιρτουόζος της κιθάρας και ο Γιώργος Γεωργιάδης, δυο αστείρευτες πηγές μουσικών εμπνεύσεων έγραψαν τους στίχους και τη μουσική επηρεασμένοι αποκλειστικά και μόνον από προσωπικά βιώματά τους.

Δεν απομένει παρά μια μικρή επεξηγηματική παρένθεση για τον τίτλο "Δώδεκα βράδυα". Είναι ο σύντομος κύκλος μιας ερωτικής ιστορίας με στιγμές ελπίδας, αγωνίας ή ερημιάς. Δώδεκα βράδια για ένα χωρισμό ή για μια παντοτινή συνάντηση. Μια μικρή αναδρομή στις δικές σας στιγμές θα προσθέσει στον δίσκο τα απαραίτητα στοιχεία για την απολαυστική σας ακρόαση.

ΑΧ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ».

Ανέκδοτος σε cd


Tα τραγούδια «Μικρή καρδιά» και «Τα βήματα» κυκλοφόρησαν και σε δίσκο 45 στροφών, ενώ το 1973 κυκλοφόρησε ένα 45άρι που στη μια πλευρά είχε «Τα βήματα» και στην άλλη τον «Μπαρμπαλιά» των Πέτρου Ζέρβα και Δημήτρη Καραστάθη, με ερμηνευτή τον Δημήτρη Κοντολάζο, τραγούδι που απέσπασε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ τραγουδιού της Θεσσαλονίκης το 1973.

Δυστυχώς αυτός ο δίσκος, από τους πρώτους με το σήμα της εταιρείας Μinos (κωδικός MSM 110), δεν έχει επανεκδοθεί σε cd. Και, εύλογα νομίζω, αναρωτιέμαι: Γιατί η «μαμά εταιρεία» επιμένει, σε βαθμό εμμονής πλέον, να εκδίδει (μέσω εφημερίδων ή στα δισκοπωλεία) συλλογές με τους ίδιους καλλιτέχνες, τα ίδια και τα ίδια τραγούδια - στην ίδια ή σε διαφορετική σειρά - και δεν προχωρά στην επανέκδοση κάποιων από αυτούς τους δίσκους, που έκαναν αίσθηση στην εποχής τους, αλλά εξαφανίσθηκαν σύντομα από την αγορά;

Εντυπώσεις και… προτάσεις…


Τα «Δώδεκα βράδια» είναι ένας δίσκος που ακούω από τα μικρά μου χρόνια και δεν μπόρεσα ποτέ να «κατατάξω» πουθενά. Έχει στοιχεία από το «Νέο Κύμα», αλλά και από το μοντέρνα συγκροτήματα της εποχής, από τα παλιά κιθαριστικά τρίο («Κιτάρα», «Μπελκάντο» κλπ), αλλά και την jazz… «Ατμοσφαιρικό» τραγούδι θα έλεγα… Κι αν το μοντέρνο τραγούδι δεν ήταν ποτέ το «φόρτε» μου, τρέφω ιδιαίτερη αγάπη γι’ αυτή τη δουλειά. Έχουμε έναν επιτυχημένο συνδυασμό όλων των τάσεων που προανέφερα (με την «εύθραυστη» φωνή της Λίτσας Σακελλαρίου σε μια γλυκιά «κόντρα» με τη βαριά φωνή του Γιώργου Γεωργιάδη), χωρίς, εν τέλει, να μπορούμε να βάλουμε μια συγκεκριμένη «ταμπέλα» στο υλικό…

Κι επειδή «τα πολλά λόγια είναι φτώχια», αν πέσει στα χέρια σας αυτός ο δίσκος, ένα βράδυ που θα 'στε μόνος ή μόνη ή ακόμα και με καλή παρέα, κλείστε τα τηλέφωνα, ανάψτε ένα χαμηλό φως ή ένα κερί, βάλτε ένα ποτό, αφήστε τη βελόνα του πικάπ πάνω στις χαρακιές του βινυλίου και ταξιδέψτε…

Video

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!