Γιατί η εξουσία θα φθονεί πάντα την ποίηση

Η ποίηση από μόνη της είναι πράξη επαναστατική.
Είναι η επανάσταση της γλώσσας που διεύρυνε τη σημασία των λέξεων. Τις τοποθέτησε σε «λάθος» σειρά, τις αυτονόμησε, τις επαναπροσδιόρισε, άκουσε τη μουσική τους, τις αγάπησε .

Εφηύρε έννοιες, έδωσε νέο νόημα στις ήδη υπάρχουσες, δικαίωσε τις καταλήξεις και τίμησε τα σημεία στίξεως.

Είναι μια από τις λίγες, ίσως η μόνη, ανθρώπινες επαναστάσεις που δεν επιβλήθηκε με τη βία και δεν υπέκυψε στον πειρασμό να εξελιχθεί σε τυραννία.

Άλλωστε πάντα η ποίηση στεκόταν απέναντι από την εξουσία, την αμφισβητούσε, της αφαιρούσε το ελκυστικό προσωπείο, ιεραρχούσε διαφορετικά από εκείνη τα σημαντικά της ζωής και αναζητούσε την αλήθεια στα ερείπια των μνημείων του ψεύδους.

Αλλά και η εξουσία ποτέ δεν αγάπησε την ποίηση, παρά μόνο για λίγο, όταν θέλησε να τη χρησιμοποιήσει σαν καρικατούρα, ως μέσο για να διαδώσει τα «ιδεώδη» της. Τις περισσότερες φορές την κυνήγησε ανελέητα, προσπάθησε να τη φιμώσει, να τη γελοιοποιήσει, να την ξεριζώσει σαν ενοχλητικό αγριόχορτο στα μονότονα λιβάδια της μοναδικής της αλήθειας.

Η ποίηση άντεξε, αντέχει και η μάχη αυτή θα είναι χωρίς τέλος γιατί η ποίηση ποτέ δε θα θελήσει να γίνει εξουσία και η εξουσία δε θα γίνει ποτέ ποιητική.

Πάντα η εξουσία θα φθονεί την ποίηση.

• Ακόμα και η πιο ισχυρή εξουσία έχει ημερομηνία λήξης, ενώ για την ποίηση δεν υπάρχει χρόνος ικανός να τη φθείρει, ούτε τόπος και σκήπτρο να χάσει. Στη διάρκεια των αιώνων που διαβάστηκαν τα έργα του Ομήρου, χιλιετείς αυτοκρατορίες κατέρρευσαν και παντοδύναμοι μονάρχες ξεχάστηκαν.

• Η εξουσία αγωνίζεται σιδερόφρακτη για την κυριαρχία, η ποίηση διεμβολίζει την κυριαρχία με ένα και μόνο διατρητικό ουσιαστικό, την Ελευθερία.

• Η ποίηση αγωνίζεται να κατανοήσει το νόημα της ύπαρξης, η εξουσία αγωνίζεται να διαιωνίσει την άγνοια.

• Η εξουσία στηρίζεται στην απόλυτη τάξη, η ποίηση ανθίζει στο χάος

• Η εξουσία επιβάλλεται, η ποίηση συμβαίνει αβίαστα

• Η ποίηση είναι το πεδίο των οραματιστών, η εξουσία ο παράδεισος των διαχειριστών.

• Η εξουσία πηγάζει από την απληστία, η ποίηση από την ανάγκη.

• Η εξουσία αποθεώνει τις βεβαιότητες, η ποίηση τις υποσκάπτει.

• Η ποίηση διευρύνει το νόημα των λέξεων, η εξουσία το διαστρεβλώνει.

• Η εξουσία υπόσχεται, η ποίηση προφητεύει

Η ποίηση είναι το σύμβολο της εξέλιξης του ανθρώπινου πνεύματος, η συνείδηση ότι είμαστε κάτι περισσότερο από ένα σαρκίο που στριμώχνεται στα πεζοδρόμια.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!

ates