«Tραγικά» λάθη στα cd των εφημερίδων

Όταν ο Μίκης έγινε Πλέσσας, ο Βιολάρης Πουλόπουλος και άλλες ιστορίες!
Μια σειρά από «τραγικά» λάθη που επισημάναμε στα cd που κυκλοφορούν με τις εφημερίδες…

Πριν από λίγες ημέρες διανεμήθηκε από γνωστή εφημερίδα της Κυριακής μια συλλογή με δυο cd με 31 (ούτε 30, ούτε 40… αλλά 31) μεγάλες επιτυχίες του Μιχάλη Βιολάρη, με τίτλο «Τα τραγούδια μου»…

Και «ω του θαύματος!», στο τραγούδι Νο 9 του πρώτου cd, που ήταν το «Παιδί μου ώρα σου καλή» του Γιάννη Σπανού και του Γεωργίου Βιζυηνού από την πρώτη «Ανθολογία» του συνθέτη που κυκλοφόρησε το 1967, αντί για την εκτέλεση του Μιχάλη Βιολάρη, ακούσαμε αυτήν του Γιάννη Πουλόπουλου! Και οι δυο εκτελέσεις βέβαια γράφτηκαν την ίδια εποχή πάνω στα ίδια «play back» της ορχήστρας…
pht1
Οι φωνές όμως ήταν εντελώς διαφορετικές…


Και δεν είναι μόνο αυτό… Πριν από δυο μήνες διανεμήθηκε από εφημερίδα του Σαββάτου το cd «Ο Γιάννης Πουλόπουλος τραγουδά Μίκη Θεοδωράκη». Ένα cd που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1996 από την Lyra σε επιμέλεια του Γιώργου Τσάμπρα, έχοντας στο ένθετο το απόσπασμα μιας συνέντευξης του Γιάννη Πουλόπουλου στον Τσάμπρα για τη συνεργασία του με τον Μίκη Θεοδωράκη. (Το cd περιείχε τα 12 τραγούδια του δίσκου βινυλίου που κυκλοφόρησε το 1974, μαζί με τρεις ηχογραφήσεις τραγουδιών του Μίκη με τον Πουλόπουλο που δεν χώρεσαν το ’74 στο μεγάλο δίσκο).
pht2
Στη νέα έκδοση λοιπόν συνέβη το εξής αμίμητο… Στο τραγούδι Νο 11 έπρεπε κανονικά και σύμφωνα με τους τίτλους στο οπισθόφυλλο, να μπει το «Από το παράθυρό σου» του Θεοδωράκη και του Ιάκωβου Καμπανέλλη…

Άγνωστο όμως γιατί, επιλέχθηκε ένα άλλο «παράθυρο». Ήταν το τραγούδι του Μίμη Πλέσσα και του Βαγγέλη Γκούφα «Πίσω απ’το παράθυρο» που ηχογραφήθηκε το 1967 για την ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Οι θαλασσιές οι χάντρες», το οποίο αν και δεν ακούστηκε στην ταινία, συμπεριλήφθηκε στο δίσκο με τη μουσική της ταινίας.

…κι άλλα λάθη…


Είναι αυτονόητο, πως δεν ήταν αυτά τα μοναδικά λάθη που διαπιστώθηκαν τελευταία στις συλλογές που κυκλοφορούν με τις εφημερίδες, για τις οποίες έχω ξαναδιατυπώσει την άποψή μου. Θυμάμαι πρόχειρα μια σειρά από συλλογές (κυρίως με 3 cd), με τίτλο «Τα μεγάλα τραγούδια», που κυκλοφόρησε πριν από δυο χρόνια από μεγάλη κυριακάτικη εφημερίδα. Στη συλλογή λοιπόν με τα τραγούδια του Γιώργου Ζαμπέτα, ακούσαμε το «Έναν αητό αγάπησα» του Γιάννη Σπανού και του Αλέκου Σακελλάριου με την Μπέμπα Μπλανς! Ίσως επειδή η Μπέμπα Μπλανς συνεργάστηκε πολλές φορές με τον Ζαμπέτα, οπότε κάπου εκεί έγινε το μπέρδεμα…

Και ακόμη, το «Να ’χεις χάρη που σε αγαπώ» (ή «Το δικό σου το μαράζι») του Γιώργου Μητσάκη με την Καίτη Γκρέυ, βρέθηκε ως «δια μαγείας» στη συλλογή του Μάρκου Βαμβακάρη, αντί για το «Μάγκικο τα δυο σου μάτια» του Μάρκου με την Γκρέυ (όπως ήταν ο τίτλος του τραγουδιού στο οπισθόφυλλο), στο «Θα μου βάλεις την κουλούρα» στη συλλογή του Μανώλη Χιώτη, αντί για την εκτέλεση με την Μαίρη Λίντα (όπως έγραφε το οπισθόφυλλο) ακούσαμε την εκτέλεση με την Γιώτα Λύδια, ενώ στη συλλογή «Τα μεγάλα χασάπικα», «βαπτίσθηκαν» ως χασάπικα τραγούδια όπως «Τα πήρες όλα» (Πολυκανδριώτη - Πάριου) με τον Στράτο Διονυσίου, «Τα μάζεψα τα πράγματα» (Πολυκανδριώτη - Πάριου) επίσης με τον Στράτο, «Πετραδάκι πετραδάκι» (Καλδάρα - Παπαγιαννοπούλου) με τον Μιχάλη Μενιδιάτη, «Ένας θεός» (Χρυσοβέργη - Γιατρά) με τον Γιάννη Πλούταρχο… Και δεν λησμονώ πως στη συγκεκριμένη συλλογή, συνυπήρχαν ο Καζαντζίδης και ο Μπιθικώτσης με τον Βαλάντη και την Χρύσπα! Πλουραλισμός, αν μη τι άλλο…

Και βεβαίως, κανείς δεν ξεχνά τι έγινε όταν τον Ιούνιο του 2011 κυκλοφόρησε και πάλι από μεγάλη εφημερίδα, άλλη μια επανέκδοση του «Άξιον Εστί» του Μίκη Θεοδωράκη και του Οδυσσέα Ελύτη, στην πρώτη, υποτίθεται, εκτέλεση του 1964 με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Κι ενώ τα ΜΜΕ διαφήμιζαν την εκτέλεση του Μπιθικώτση κι ενώ το εξώφυλλο και το ένθετο της έκδοσης ήταν αυτό της εκτέλεσης του Μπιθικώτση, στο cd ακούσαμε την εκτέλεση με τον Γιώργο Νταλάρα από τη συναυλία στο Ηρώδειο το 1988! Για να είμαστε δίκαιοι όμως, σε εκείνη την περίπτωση το λάθος αποκαταστάθηκε, αφού την επόμενη Κυριακή διανεμήθηκε, δωρεάν, το σωστό cd…

Θα πρέπει επίσης να σημειώσω πως η ευθύνη βαραίνει περισσότερο τις δισκογραφικές εταιρείες, παρά τις εφημερίδες και πως δεκάδες λάθη έχουν γίνει και σε εκδόσεις που κυκλοφορούν αποκλειστικά στα καταστήματα… Τα λάθη δηλαδή δεν αποτελούν «προνόμιο» μόνο των εκδόσεων των εφημερίδων… Όμως, για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις, οφείλω να σημειώσω πως οι επισημάνσεις αυτές δεν γίνονται με αφοριστική διάθεση… Κάθε άλλο… Άλλωστε όλοι κάνουμε λάθη… Απλά όταν τα λάθη γίνονται σε διαδικτυακό επίπεδο, είναι πολύ απλό και εύκολο να διορθωθούν… Το cd όμως θα μείνει έτσι… Κι αν ο εκδότης έχει την ευθιξία και διορθώσει το λάθος, όπως στην περίπτωση του «Άξιον Εστί», το πρόβλημα αποκαθίσταται. Η περίπτωση αυτή όμως αποτελεί φωτεινή εξαίρεση στον κανόνα…

Μια τελευταία ακρόαση του δείγματος, πριν το τελικό «Ο.k» για την έκδοση είναι αρκετή για να μην βρεθούμε ξανά μπροστά σε τέτοια φαινόμενα…

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!