Στις 16 Μάη μήνα…

Ήταν άνοιξη του 1969.
Ένα πρωινό εκείνης της άνοιξης οι Αθηναίοι ξαφνιάζονται όταν ακούν από το ραδιόφωνο τον αγαπημένο τους τραγουδιστή Σταμάτη Κόκοτα να τραγουδά ένα καινούργιο τραγούδι που είχε διαφορετικό ύφος και στυλ από τα τραγούδια που τραγουδούσε μέχρι τότε. Το τραγούδι το έλεγαν «Στις 16 Μάη μήνα» με συνθέτη τον Βαγγέλη Πιτσιλαδή και στιχουργό τον Γιάννη Κιούρκα.

Ήταν ένα τραγούδι σε μοντέρνα γραμμή, ενορχήστρωση και ύφος, που άγγιζε και μικρότερες ηλικίες από το κοινό του Σταμάτη Κόκοτα και το άκουσμα του δημιούργησε μια ευχάριστη έκπληξη.

Τον Πιτσιλαδή προτάσσει στη COLUMBIA ο Τάκης Λαμπρόπουλος που εκείνη την εποχή επιχειρεί να αναδείξει συνεχιστές του «Ξαρχαχικού» κλίματος. Ο Λαμπρόπουλος ήταν ο ιδιοκτήτης και ο ισχυρός άνδρας της COLUMBIA. Το τραγούδι κυκλοφόρησε σε 45αράκι δισκάκι και στο πίσω μέρος είχε το τραγούδι Τον ήλιο που 'χεις μες στα χέρια, με τη Βίκυ Μοσχολιού.

Παράλληλα το τραγούδι κυκλοφόρησε σε long play δίσκο (όπως αποκαλούσαν τους δίσκους 33 στροφών εκείνης της εποχής) με δέκα τραγούδια του Βαγγέλη Πιτσιλαδή, εκ των οποίων τα τρία ήταν ορχηστρικά. Ο τίτλος του δίσκου ΠΥΡΟΤΕΧΝHΜΑΤΑ και αν τον βρείτε να ξέρετε πως έχει συλλεκτική αξία αφού δεν εκδόθηκε ποτέ σε CD.

Όσον αφορά το Σταμάτη Κόκοτα, τον μεγάλο αυτόν αρχοντικό και μοναδικό τραγουδιστή εκείνη την εποχή έσπαγε ταμεία και καρδίες. Πραγματικό είδωλο, όπου η καριέρα του εκτινάχθηκε στην κορυφή με ασύλληπτη ταχύτητα. Και μάλιστα με ένα ρεπερτόριο ποιοτικό που θα το ζήλευαν πάρα πολλοί συνάδελφοι του.

Ξεκίνησε με Σταύρο Ξαρχάκο (Στου Όθωνα τα χρόνια), συνέχισε με Δήμο Μούτση σε στίχους Νίκου Γκάτσου (Πήρες το μεγάλο δρόμο, Βρέχει ο Θεός) και Γιώργου Παπαστεφάνου (Στου Προφήτη Ηλία) αλλά και Απόστολο Καλδάρα (Πέσε στην αγκαλιά μου, Όνειρο απατηλό). Αργότερα με Γιάννη Σπανό, Γιώργο Ζαμπέτα, Βασίλη Τσιτσάνη... Απίστευτα πράγματα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.

Συμμετείχε στη φοβερή «τριπλέτα» της COLUMBIA Μπιθικώτσης - Μοσχολιού - Κόκοτας, όπου αργότερα προστέθηκε και η Δήμητρα Γαλάνη. Με εμφανίσεις στα «Δειλινά» και στα «Ξημερώματα» της οδού Κέας, στο κολαστήριο της διασκέδασης, όπως το αποκαλούσαν εκείνη την εποχή. Το τραγουδάκι λοιπόν αυτό, «Στις 16 Μάη μήνα» αγαπήθηκε αμέσως, μπήκε στις καρδιές και ακούμπησε στα χείλη χιλιάδων ανθρώπων που το έκαναν αμέσως δικό τους.

Εκείνα τα χρόνια ένα μικρό 45αρακι δισκάκι σε μια απλή, μονόχρωμη θηκούλα, εκτός από τη χρηστική του διαδρομή, κουβαλούσε και ένα συναισθηματικό φορτίο ιδιαίτερα τρυφερό και πολύτιμο για τον κάτοχο του. Σήμερα τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά, λίγο άυλα, λίγο άχρωμα, λίγο άγευστα και πολύ ψυχρά.

Άλλα χρόνια, άλλες εποχές.

Video

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!