Τρίτη και 13… λοιπόν - Να φεύγει γρήγορα!

Πολλοί και διάφοροι οι λόγοι που η συγκεκριμένη μέρα και ο συνδυασμός της Τρίτης με το 13 θεωρούνται καραγρουσούζικοι.
Τρίτη και 13… για το ελληνικό ποδόσφαιρο

Δεν θα μπορούσε να μην ξημερώσει πιο ταιριαστή μέρα από όσα συνέβησαν στην Τούμπα και όσα ακολούθησαν εκτός γηπέδων!

Πολλοί και διάφοροι οι λόγοι που η συγκεκριμένη μέρα και ο συνδυασμός της Τρίτης με το 13 θεωρούνται καραγρουσούζικοι.

Από μόνη της η Τρίτη… έχει τον αρνητισμό της. Τρίτωσε το κακό λέει ο λαός. Αλλά και στην αρχαιότητα το 13 κουβάλαγε κακά δαιμόνια… Καμία σχέση με το 12 του Δωδεκάθεου, των άθλων του Ηρακλή, το 2x12 ώρες της μέρας, αλλά και τους 12 του Χριστού και των Ευαγγελίων. Καμία σύγκριση δηλαδή του ατελούς και περίσσιου 13 με την πληρότητα της δωδεκάδας.

Τρίτη 29 Μαΐου 1453, έπεσε και η Πόλη. Τα αθροίσματα είναι καταδικαστικά…

To λένε και τα τραγούδια. Τα είπε όλα η Σοφία Βέμπο στη «Στέλλα» του Κακογιάννη με τα μπουζούκια του Τσιτσάνη!

Ο μήνας έχει 13
καταραμένη μέρα,
δεν θέλω ν’ ανταμώσω άνθρωπο
ούτε για καλημέρα…

Θα μπορούσε να είναι το τραγούδι όλων των ΠΑΟΚτζήδων αλλά και όσων αγαπούν πραγματικά το τόπι και πληγώνονται βαθιά από τέτοιες συμπεριφορές, καταστάσεις και πρακτικές

19 χρόνια νωρίτερα, το 1936 ο Μάρκος Βαμβακάρης είχε κάνει τη δική του αιχμηρή αναφορά στην γρουσουζιά και τον «Γρουσούζη»… Μάλλον προς τον διαιτητή γέρνει το άσμα… Που βέβαια έχει και τα δίκια του στην Κόλαση που κλήθηκε να πρωταγωνιστήσει…

Ο Κομίνης, απ’ τη μεριά του, μάλλον θα τραγουδά όσα έγραψε ο Βαγγέλης Κορακάκης μιλώντας με μεστή κοινωνική ματιά για τον γρουσούζη και τον σύγχρονο καιρό…

Όλα γύρω με πειράζουν
και γρουσούζη με φωνάζουν
με πληγώνει ό,τι δω
μάνα πού ζω…

Ο Νίκος Καρανικόλας έπιασε ζεστά το θέμα και έγραψε το «απαράμιλλο» σε στίχους Ευανθίας Τριδήμα. Το τραγούδι το ερμήνευσε η αλησμόνητη Βίκυ Μοσχολιού αλλά κατά ένα περίεργο τρόπο μπλέχτηκε σε έναν δίσκο που για αδιευκρίνιστους λόγους δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Σαν το πρωτάθλημα που, τουλάχιστον φέτος, κάποιοι μάλλον δεν θα πάρουν, ενώ με τα έργα τους καταδικάζουν με το άμεσο μετά της ομάδας τους.

Η γκαντεμιά κι ζήλεια
Καθίσανε μαζί
Στην πόρτα μου απ’ έξω
Στο πρώτο το σκαλί.

Την κλασική «Μολυβιά» του Λευτέρη Ζέρβα και του Ανδρέα Σπυροπούλου ο Μανώλης Αγγελόπουλος δεν ήθελε να την τραγουδήσει. Αντιμετώπιζε μικροπροβλήματα υγείας και θεωρούσε το θέμα της βαρύ και γρουσούζικο… Όλοι πέσανε πάνω του, ακόμα κι ο γιος του Στάθης: «Καλά αυτό το τραγούδι δεν θα πεις;». Το είπε και έφυγε… Λίγο αργότερα ακολούθησε και ο στιχουργός της, Σπυρόπουλος.

Μολυβιά θανατερή μπαίνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο που διασύρεται στα μήκη και πλάτη της γης και στην συνείδηση των φιλάθλων, σκεπτόμενων και μη. Ένα πρωτάθλημα που έμοιαζε τόσο ενδιαφέρον καταντάει πιο αναξιόπιστο ακόμη κι απ’ όσα απαξιωμένα βιώσαμε στο κοντινό παρελθόν.

Μακάρι, μέρες που έρχονται, μετά την Σταύρωση να ακολουθήσει η Ανάσταση….

Κλείνω το «Τρίτη και 13» με την προσωπική εμπειρία που εξιστορεί ο τραγουδοποιός Γιώργος Μυλωνάς…

Ο μήνας είχε 13
κι η μέρα ήταν Τρίτη
μέρα γεμάτη γκαντεμιά…

Μην ξεχνάμε πως το ποδόσφαιρο είναι έως έναν βαθμό καθρέφτης και μικρογραφία της κοινωνίας.

Τρίτη και 13… λοιπόν. Να φεύγει γρήγορα!

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!