Σαν σήμερα η Εθνική Ελλάδος γεννιόταν 2 φορές!

Το δικό της παραθυράκι, στην παράδοξη χαρά, βρήκε η Εθνική Ελλάδος στην πρεμιέρα του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου που πραγματοποιήθηκε σαν σήμερα 12 Ιουνίου του 2004 στα γήπεδα της Πορτογαλίας.

Γεννήθηκα δυο φορές…

Ήταν το 1991 όταν ο συνθέτης Τάσος Γκρους, κυκλοφορούσε με την ετικέτα του «Σείριου» του Μάνου Χατζιδάκι, το δίσκο του «Λέξεις Μυστικές» με ερμηνευτή τον Κωνσταντίνο Χατζημιχάλη. Το άλμπουμ προκάλεσε αίσθηση και γέννησε ξεχωριστά τραγούδια.

Κι είναι παράξενο πως το ευρύ κοινό «αγνοεί» και τον τραγουδιστή, που δεν είχε δισκογραφικά συνέχεια, αλλά και το δημιουργό, αν και ο τελευταίος έχει υπογράψει στιγμές που αγαπήθηκαν και αντέχουν στο χρόνο. Γεννημένος τη δεκαετία του ‘50 στου Γκύζη, ιχθυολόγος, συνταξιούχος του υπουργείου Γεωργίας με σπουδές στην Ιταλία, ο Γκρους είναι ο μελωδός του «Με τα φτερά του έρωτα», της περίφημης «Χαλκίδας», και του «Γεννήθηκα δύο φορές».

Και στα τρία τους στίχους υπογράφει ο αλησμόνητος Ηλίας Κατσούλης. Τα δύο τελευταία, που ερμήνευσε σε πρώτη εκτέλεση ο Χατζημιχάλης, έγιναν αργότερα, πλατιά γνωστά, μέσα από τις προσεγγίσεις του Μανώλη Λιδάκη και του Μιχάλη Δημητριάδη.

Όλοι γεννιούνται μια φορά
κι έχουν μερίδιο στη χαρά
μα λίγοι βρίσκουν στη ζωή παραθυράκι.
Όλοι γεννιούνται μια φορά
μα άκου αυτό που σ’ αφορά έστω
κι αν φαίνεται παράδοξο λιγάκι.

Το δικό της παραθυράκι, στην παράδοξη χαρά, βρήκε η Εθνική Ελλάδος στην πρεμιέρα του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου που πραγματοποιήθηκε σαν σήμερα 12 Ιουνίου του 2004 στα γήπεδα της Πορτογαλίας. Ήταν τότε που η ομάδα του Ότο Ρεχάγκελ και των γερά σφυρηλατημένων παικτών κέρδιζα την ανώτερη ομάδα της διοργανώτριας χώρας με 2-1. Ένα πρελούδιο για την τελική αναμέτρηση και το τρόπαιο που θα ερχόταν σχεδόν τρεις εβδομάδες μετά, μια από τις πιο μεγάλες εκπλήξεις στην ιστορία του ποδοσφαίρου.

Τι είχε αυτή η ομάδα; Πρωτίστως χαρακτήρα, δίψα και δέσιμο. Είχε και ταλέντο, αλλά απ’ αυτό είχαν κι άλλοι και σε παραπανίσιες ποσότητες.

Για αναλογιστείτε, τι είχε η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ που πάλεψαν και τελικά μοιράστηκαν τους, άνισους βέβαια, τίτλους, της φετινής σεζόν; Ή μήπως του Ολυμπιακού οι παίκτες ξέχασαν τη μπάλα ή δεν κατείχαν τα μυστικά της;

Τι είχε η ομάδα του Θρύλου στο χάντμπολ που έφερε πρωτάθλημα; Οι συνοδοιπόροι τους στο πόλο που κέρδισαν ολάκερο Τσάμπιονς Λιγκ;

Για να κάνεις γερό ρεζουμέ και να δρέψεις τρόπαια πρέπει να αγωνίζεσαι με αυταπάρνηση, αλληλοσεβασμό, αλτρουισμό και αυτοθυσία. Να καταλάβεις την αναγκαιότητα του άλλου, τη σημασία του συνόλου, την αξία του «μαζί». Και βέβαια να καίγεσαι για τη διάκριση. Μόνο τότε κάνεις την ανατροπή. Σαν να λέμε ότι δεν έχει, μέχρι στιγμής ο φετινός μπασκετικός Ολυμπιακός, που μετά το «έτοιμο τραπέζι» που έστρωσε, δεν κατόρθωσε να γευτεί το κατόρθωμά του απέναντι σε έναν «χλιαρό» Παναθηναϊκό, που όμως τα «εγώ» και τα «θέλω» του φαντάζουν πολύ πιο δυνατά.

Η υπέρβαση απαιτεί αυτά που γράφει στο στίχο του ο Κατσούλης…

Γεννήθηκα δύο φορές
τη μια φορά για μένα,
γεννήθηκα δύο φορές
τη δεύτερη για σένα…

*Δημοσιεύτηκε στο οπισθόφυλλο της εφημερίδας Sportime (12-6-18) με την χορηγία της σειράς Wise Men

Video

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!