Με αφορμή τον Στέφανο Τσιτσιπά!

Να αποδεχτούμε τις «αλήθειες» και να διεκδικήσουμε έναν καλύτερο αθλητικό κόσμο.
22/01/2019
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Όταν γράφονταν αυτές οι γραμμές, το βραδάκι της Δευτέρας 21 Ιανουαρίου για το σημερινό οπισθόφυλλο της εφημερίδας Sportime, ο Στέφανος Τσιτσιπάς δεν είχε πραγματοποιήσει το νέο θαύμα του.

Τίποτα όμως δεν αλλάζει στην κατάληξη των σκέψεων μου με αφορμή την περίπτωσή του.

Σας παρουσιάζω ολόκληρο του «μουσικοαθλητικό άρθρο μου με τον τίτλο «…και κάστρο της Λαμίας!».

Ένα απ’ τα πιο γνωστά παραδοσιακά καλαματιανά, που έχει γνωρίσει άπειρες εκτελέσεις, απ’ τα χρόνια του ’20 στην Αμερική μέχρι και τις μέρες μας, είναι κι αυτό που αναφέρεται στη Μονεμβασιά, στο Ναύπλιο και την Αθήνα.
Στο διάβα των καιρών η πρωτεύουσα της Ελλάδας υπέκυψε στην αίγλη αυτής της Φθιώτιδας. Κάπως έτσι ο στίχος:

«Λαλούδι της Μονοβ(μπ)ασιάς
και κάστρο της Αθήνας»

μεταμορφώθηκε σε

«Λουλούδι της Μονεμβασιάς
και κάστρο της Λαμίας»…

Κι αν για τη Μονεμβασιά, όπως κι αν την αποκαλούν, δεν υπάρχουν αντιρρήσεις, το Λαλούδι με το Λουλούδι είναι εντελώς διαφορετικά «θέματα». Κι αυτό γιατί το πρώτο, σε αντίθεση με την εύθραυστη ευαισθησία του δεύτερου, δηλώνει το Βράχο, για την γλυκιά-άγρια ομορφιά του οποίου η Μονεμβασιά ή Μονοβασιά, όπως αποκαλούνταν από παλιότερους, φημίζεται…

Το «κάστρο της Λαμίας» αποδεικνύεται άπαρτο για τον Παναθηναϊκό. Σίγουρα, οι «μπέμπηδες» του Δώνη, φορτώθηκαν μετά το το καλό ξεκίνημά τους με περισσότερες, απ’ όσες τους αναλογούν, ευθύνες, όμως οι αναμετρήσεις με τη Λαμία αρχίζουν να αποκτούν στοιχειωμένες διαστάσεις.

Την ίδια ώρα ο Νίκος Παπαδόπουλος εκτοπίζεται από το «κάστρο του Ηρακλείου» στην Κρήτη για ανάρμοστη συμπεριφορά… αν και το ποτήρι είχε ραγίσει νωρίτερα. Παράλληλα ο Γιαννούλης, παρέα με άλλους πολεμιστές αριβάρει στο «κάστρο της Σαλονίκης» ενώ ο Ουάρντα αποβιβάζεται σε αυτό του Περιστερίου. Σε αντίθεση με τα «καντάρια» του ταλέντου τους, ο ένας ανεβαίνει, κι άλλος κατεβαίνει… Η συνέπεια, η προσωπικότητα, η πειθαρχία δεν είναι αμελητέα «όπλα». Ίσα ίσα, σε πολλές περιπτώσεις υπερτερούν του φυσικού χαρίσματος.

Ταυτόχρονα, το κάστρο του Κυπέλλου Ελλάδας ανοίγει τις πύλες του. Ο δεύτερος -με την απόλυτη και «αρνητική» σημασία της λέξης- τίτλος, ίσως να αποτελεί διέξοδο πλέον για ορισμένους πρωτοκλασάτους. Για την άλλη, τη μεγάλη κούπα, όλα δείχνουν το Βορρά. Ο Νότιος διεκδικητής μπορεί να μην έχει πει ακόμη την τελευταία του λέξη, αλλά αυτά έπρεπε να τα σκέφτονταν στο Λιμάνι νωρίτερα, όταν έκαναν μεταγραφή τον Μιράντα και παρόπλιζαν τον Σισέ…

Γι’ αυτόν που οι πύλες του αθλητικού σύμπαντος στέκουν ορθάνοικτες, είναι ο Στέφανος Τσιτσιπάς. Και δικαίως. Μαγκιά του… Αυτό όμως στο οποίο θέλω να σταθώ, είναι πόσο απέχει μια συνέντευξη τύπου στο τένις με αυτή ενός ελληνικού -και όχι μόνο- ποδοσφαιρικού αγώνα. Πόσες αλήθειες είπαν ο Έλληνας αλλά και ο μεγάλος Φέντερερ σε λίγα λεπτά. Ανωτερότητα, αρχοντιά και όχι κάλπικες μικροπολιτικές διαμαρτυρίες και ψεύτικη αγανάκτηση.

Βέβαια, για να μην είμαι άδικος, και στο μπάσκετ και στο βόλεϋ έχουμε καλύτερες συμπεριφορές αλλά και στο «τόπι» παρατηρούνται, αραιά και που, εξαιρέσεις. Ο Δώνης ανήκει σ’ αυτές, ακόμη κι όταν οι καταστάσεις τον παρασύρουν…

Δεν είναι όμως όλοι πρόθυμοι να αποδεχτούν τις «αλήθειες» και να διεκδικήσουν, μαζί μ’ εμάς, έναν καλύτερο αθλητικό κόσμο. Να του φωνάξουμε, κατά πως λέει και το τραγούδι μας: Άνοιξε να μπω μέσα…
sportime 22 1 19

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!