Μάταλα - Καλό μουσικό φεστιβάλ αλλά χωρίς ουσιαστική επαφή με το χίπικο πνεύμα

Το Φεστιβάλ των Ματάλων, που άρχισε χτες και θα διαρκέσει μέχρι και τις 18 Ιουνίου, τολμά φέτος να προβάλλει το σύνθημα «Ποιο Woodstock; Μάταλα!»
Το βρίσκουμε λίγο πολύ προκλητικό και ίσως κάποιοι πουν, με το δίκιο τους, πως οι διοργανωτές το καβαλήσανε το καλάμι.

Το φετινό φεστιβάλ έχει ισχυρά ονόματα, όμως, αν εξετάσουμε την ελλειμματικές ιστορικές αναφορές της διοργάνωσης, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως έχει ουσιαστικό σύνδεσμο με το Woodstock και με τους χίπις εκείνης της εποχής. Δεν θεωρώ μάλιστα απίθανο, πως αν ρωτήσεις κάποιον εκ των διοργανωτών «τι το σπουδαίο έγινε στα Μάταλα;», να μην ξέρει τι άλλο να σου απαντήσει, εκτός από το τετριμμένο και κοινότοπο «στις σπηλιές ζούσαν τα παιδιά των λουλουδιών».

Αλλά τα Μάταλα δεν είναι σπουδαία γιατί πέρασαν από εκεί οι χίπις. Παιδιά των λουλουδιών πέρασαν και από την Πλάκα και από την Μύκονο και από πολλά άλλα μέρη στην Ελλάδα.
eksdra.jpg
Φωτο: Εικόνα από την κεντρική σκηνή του φεστιβάλ, με το προκλητικό σύνθημα ««Ποιο Woodstock; Μάταλα!».

Τα Μάταλα είναι σπουδαία, γιατί, την Άνοιξη του 1970, ελεύθεροι άνθρωποι εκεί, αντιστάθηκαν στις προσταγές της χούντας. Είναι τόπος αντίστασης, που δεν δημιούργησαν μόνο οι χίπηδες, αλλά και πολλοί Κρητικοί, που αποδείχτηκαν άξια τέκνα της Μεγαλονήσου. Αλλά, αυτήν την ιστορία, που αποτελεί σπουδαίο μάθημα δημοκρατίας, αυτογνωσίας και αγώνα για ελευθερία από κάθε είδους δεσμά, ΔΕΝ την κάνει γνωστή το φεστιβάλ. Έτσι, υποβιβάζεται σε μια φιέστα τουριστικού χαρακτήρα, ενώ θα μπορούσε να είναι ένα παγκόσμιο πολιτιστικό γεγονός. Κρίμα.
spilies.jpg
Φωτο: Η παραλία των Ματάλων και οι λαξευμένες στον βράχο σπηλιές, όπου πριν και στην διάρκεια της δικτατορίας, έζησαν μπήτνικς και χίπις.

Δεν έχουμε αντίρρηση με την γιορτή. Και φέτος τα ονόματα είναι αρκετά δυνατά, αν εξαιρέσεις τον ψευδοχίπη Σφήνο, που είναι διασκεδαστής, αλλά όχι και μέσα στο πνεύμα.

Η αντίρρησή μας είναι στο ότι οι διοργανωτές δεν προβάλλουν επαρκώς το πραγματικό περιεχόμενο της γιορτής. Είναι σαν να εορτάζουμε την 28 Οκτωβρίου με γλέντια και χορούς, αλλά να μην αναφερόμαστε στο τι πραγματικά έγινε τότε.

Σε ένα ανορθόγραφο Δελτίο Τύπου που κυκλοφόρησαν, μας πληροφορούν πως το φεστιβάλ...

«πραγματοποιείτε για 7η συνεχή χρονιά στη θρυλική παραλία των Ματάλων, δίπλα στις περίφημες σπηλιές όπου κάποτε ζούσαν ξέγνοιαστα τα “παιδιά των λουλουδιών”...»

Κάνουν λάθος και όχι μόνο στο «πραγματοποιείτε». Ούτε το πρώτο φεστιβάλ έγινε το 2011, ούτε τα παιδιά των λουλουδιών ζούσαν ξέγνοιαστα στις σπηλιές.

Οι χίπις που έκαναν τις σπηλιές σπίτια τους, υπέστησαν διώξεις από τους χουντικούς της εποχής. Συκοφαντήθηκαν. Τους είπαν αλήτες και ανώμαλους, που μολύνουν την Κρήτη. Καθόλου «ξέγνοιαστα» λοιπόν.

Και τελικά, με στρατιωτικού τύπου επιχείρηση, η χούντα εκκένωσε τις σπηλιές. Τα γεγονότα αυτά αποτελούν ένα «Φράουλες και Αίμα» επί ελληνικού εδάφους. Συμπαραστάτες σε εκείνα τα ονειροπόλα παιδιά ήταν η πλειοψηφία του δημοκρατικού νησιού και μάλιστα κάποιοι από αυτούς, σπουδαίοι Κρητικοί, θα έπρεπε να αναγράφονται στα Μάταλα σε τιμητική στήλη.

Το πρώτο φεστιβάλ διοργανώθηκε ως διαμαρτυρία, στο τέλος της Άνοιξης του 1970, αμέσως μετά την φασιστική επέμβαση της χουντικής αστυνομίας για να κλείσουν οι σπηλιές. Σε εκείνο το πρώτο φεστιβάλ πήρε μέρος και η Joni Mitchell.

Τα άλλα φεστιβάλ που στις μέρες μας ακολουθούν, είναι αναβιώσεις, χωρίς όμως να φέρουν το ιστορικό βάρος. Από το 2011 μέχρι το σημερινό, δεν αποτελούν συνέχεια ως προς το ήθος και ύφος του χίπικου πνεύματος. Είναι επιχειρηματικές δραστηριότητες, που προβάλλουν τον τόπο, αλλά όχι με την δύναμη, την αλήθεια και την λαμπρότητα που θα έπρεπε.

Το φεστιβάλ χρειάζεται αναβάθμιση, ώστε να δίνει την βαρύτητα που χρειάζεται στα γεγονότα που συνέβησαν τότε.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!