Μουσικό σταυροδρόμι - Λόγια και τραγούδια με τον ειρμό μιας ραδιοφωνικής εκπομπής

(ΣΑΝ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΜΕ ΤΑ LAPTOPS ΑΝΑ ΧΕΙΡΑΣ) Αθήνα. Μια μικρή οπτασία των καλοκαιρινών διακοπών για τους τουρίστες της και για άλλους μια μικρή κατάθλιψη, εκ των πραγμάτων.

Κάθε Αύγουστο τρύπια βάρκα ή Τρύπια θάλασσα, έναν ακόμη Αύγουστο, δηλαδή, στον «παράδεισο» που λέγεται Αθήνα, με τα laptops ανά χείρας και τα τραγούδια σαν μακρινούς φίλους και μικρές διανοητικές οάσεις και αποδράσεις. Η μουσική μπορεί να χάνει τις ρίζες της ή να αναμιγνύεται με διάφορα χαρμάνια και να χάνεται στις γειτονιές, τα σοκάκια και τα πολύχρωμα παζάρια του κόσμου.

Από το σύγχρονο πολυεθνικό μουσικό πανηγύρι μια λάτιν-τζαζ εκδοχή του περίφημου «Smoke on the water» των Deep Purple, με την ορχήστρα του Senior Coconut. Η εξωτική λάτιν-τζαζ μουσική του Senior Coconut σαν ένας φόρος τιμής στις παλιές νεοϋορκέζικου στυλ λάτιν-τζαζ ορχήστρες του Perez Prado, του Xavier Cugat και του Tito Puente.




Ο Pascal Heni, γεννηθηκε στο Παρίσι το 1963, αγάπησε, όμως, τις μουσικές του Bollywood όταν σ’ ένα ταξίδι του στη Μαλαισία έπεσε στα χέρια του μια κασέτα με παλιά τραγούδια από το ινδικό σινεμά. Αυτή ήταν η πρώτη και καθοριστική επιρροή του. Σήμερα είναι πολύ δημοφιλής στην Ινδία και αναφέρεται ως ο Pascal του Bollywood. Φάρος στην πορεία του υπήρξαν οι θρυλικοί τραγουδιστές του ινδικού σινεμά, ο Mukesh, ο Mohammed Rafi και ο Kishore Kumar αλλά και ο Joe Dassin, ενώ ταίριαξε την παριζιάνικη κουλτούρα με τους ήχους και την αισθητική των Ινδιών, την αίσθηση και τη μνήμη της φωνής της Edith Piaf με αυτή της Lata Mangeshkar.




Το περίφημο “La vie en rose” της Edith Piaf, έχει γνωρίσει αρκετές σύγχρονες εκδοχές, και ταξίδεψε από τη Βομβάη μέχρι τη Μαδρίτη, όπου και έγινε φλαμένκο από τον Javier Limon, ο οποίος εμπνεύστηκε και οργάνωσε το φλαμένκο περιβάλλον στο οποίο ήχησε η φωνή της Ισπανίδας ηθοποιού των ταινιών του Vicente Aranda και του Pedro Almodovar, Victoria Abril, με γαλλικά όμως τραγούδια, κρατώντας έτσι τις ισορροπίες ανάμεσα στη χώρα που ζει η ηθοποιός τα τελευταία 25 και πλέον χρόνια, στη Γαλλία, και τη γενέτειρά της Ισπανία. Ο Javier Limon έχει επιμεληθεί ορισμένους από τους καλύτερους ευρωπαϊκούς δίσκους των τελευταίων χρόνων ανάμεσά τους το φλαμένκο άλμπουμ της La Tana “Tu, Ven a Mi” με την κιθάρα του Paco De Lucia, το άλμπουμ της Yasmin Levy “Sentir” με τη συμμετοχή της Ελένης Βιτάλη, καθώς και το άλμπουμ της Ελευθερίας Αρβανιτάκη «Και τα μάτια και η καρδιά» που ηχογραφήθηκε στην Ισπανία με τη συμμετοχή της γεννημένης στη Μαγιόρκα με καταγωγή από τη Νέα Γουινέα και την Κούβα, Concha Buika, στο τραγούδι (Mirame) το οποίο όπως έλεγε ο δημιουργός του, Javier Limon, «αποτελεί το πρώτο βήμα προς το αύριο της μουσικής μια που μελλοντικά όλες οι κουλτούρες θα αλληλοκατανοούνται».




Η Ana Gabriel είναι μια εξαιρετική ερμηνεύτρια από το Μεξικό, γεννημένη, όμως, σε μια οικογένεια που έχει ρίζα στην Ισπανία και στην Άπω Ανατολή, στην Ιαπωνία συγκεκριμένα. Τραγουδίστρια με εξωτικά χαρακτηριστικά, με περίσσιο πάθος και μια ιδιαίτερη βραχνάδα που κάνει τις ερμηνείες της ξεχωριστές. Στη δισκογραφία της υπάρχουν αρκετοί δίσκοι με κλασικά τραγούδια του Μεξικού στο παραδοσιακό mariachi στυλ, αλλά και οι μελωδικότερες στιγμές των λατινόφωνων μπολέρο, όπως στο άλμπουμ της “Eternamente” όπου δίνει μια από τις ωραιότερες ερμηνείες στο “Historia De Un Amor”, το οποίο γράφτηκε από τον Παναμέζο συνθέτη Carlos Almaran για το θάνατο της συζύγου του αδελφού του και το 1956 ακούστηκε σε μια Μεξικάνικη ταινία, για να μείνει ένα από τα ωραιότερα τραγούδια της λατινικής Αμερικής και μια από τις πιο γνωστές ιστορίες αγάπης.




Από τα πιο δημοφιλή τραγούδια της λατινικής Αμερικής είναι αυτό που αναφέρεται στο ζωντανό λαϊκό θρύλο του Μεξικού και της Γιορόνα. La L l orona είναι κάτι σαν την κλαίουσα μια φράση που αποδίδεται σε ένα δημοφιλή θρύλο του ισπανόφωνου πολιτισμού της λατινικής Αμερικής, με πολλές εκδοχές. Η βασική εκδοχή λέει ότι η Llorona ήταν μια όμορφη γυναίκα που σκότωσε τα παιδιά της για να είναι με τον άντρα που αγάπησε, από τον οποίο τελικά απορρίφτηκε και η θλίψη της την οδήγησε στο να δώσει τέλος στη ζωή της, έμεινε, όμως, καταδικασμένη να περιπλανιέται στην αιωνιότητα αναζητώντας τα παιδιά της. Στην ταινία “Frida” το ερμήνευσε η Μεξικάνα τραγουδοποιός Lila Downs.




Το συγκρότημα Chingon του γνωστού Αμερικανού σκηνοθέτη, Robert Rodrigues που γνωρίσαμε από το “Desperado” και από τη συνεργασία του με τον Quentin Tarantino, στα μέσα της δεκαετίας του ’90, στην ουσία, δημιουργήθηκe για να καλύψει τις μουσικές ανάγκες της ταινίας του “Once Upon a Time in Mexico” ενώ λίγο μετά προέκυψε και το μοναδικό άλμπουμ του “Mexican Spaghetti Western” που περιέχει και την περίφημη διασκευή του “Malaguena Salerosa”, ενός στάνταρ της μεξικάνικης μουσικής κουλτούρας που ακούστηκε και στο φιλμ “Kill Bill II” του Tarantino, ο οποίος μαζί με τον ομοϊδεάτη του Rodrigues πρωτοπαρουσίασαν με την ταινία τους “From Dusk Till Dawn” το 1996 και την Salma Hayek, που, εδώ και χρόνια, κάνει καριέρα στο Χόλυγουντ και το 2002 ενσάρκωσε στο πανί τη Μεξικάνα ζωγράφο Frida Kahlo.




Οι Figli di Madre Ignota είναι μια δυναμική μπάντα από την Ιταλία. Απ’ όσο ενημερωνόμαστε από το δελτίο τύπου των εμφανίσεών τους στην Αθήνα, με αυτό τον τίτλο χαρακτήριζαν επίσημα στην Ιταλία τα ορφανά παιδιά των οποίων οι μητέρες δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν να τα αναγνωρίσουν. Παρόλο που πλέον ο όρος αυτός δεν χρησιμοποιείται και δεν αποτελεί προσβολή, οι Figli Di Madre Ignota (παιδιά αγνώστου μητρός) τον χρησιμοποιούν για να εκφράσουν ότι έχουν χαθεί οι ρίζες στη μουσική. Οκτώ Ιταλοί από το Μιλάνο αποτελούν την μπάντα που με βάση τη μουσική των Βαλκανίων προεκτείνεται σε διάφορα μουσικά στυλ με εξωστρεφή και, ενίοτε, χιουμοριστική διάθεση. Κάπως έτσι διασκεύασαν και το “Daddy Lollo” (κάτι σαν “Rock the Casbah” που έλεγαν κι οι Clash) που έρχεται με φόρα από την αρμένικη εθνοτζάζ σκηνή της Αμερικής του ’50, σ’ ένα τούρκικο, όμως, λαϊκό τραγούδι που η μουσική του αποτέλεσε τη βάση και για το «Χρόνια τώρα μακριά σου λιώνω» με τον Στέλιο Καζαντζίδη το 1959.




Ο Γερμανός παραγωγός και dj Stefan Hantel, γνωστός ως Shantel, γεννήθηκε στη Φρανκφούρτη και μπολιάστηκε με το γερμανικό technο, ενώ ξεκίνησε ηχογραφώντας trip hop & downtempo. Τα τελευταία χρόνια, όμως, πέρασε σε ένα ξέφρενο βαλκανικό fusion από χάλκινα πνευστά, τούρκικους αμανέδες, ελληνικά λαϊκά, βουλγάρικα παραδοσιακά τραγούδια και disco-techno ρυθμούς. Από αυτό το σύγχρονο ευρωπαϊκό ηχητικό πανηγύρι δεν θα μπορούσαν να λείπουν οι επιρροές από το ελληνικό τραγούδι. Η Ευρώπη σ’ ένα πολυεθνικό πανηγύρι, όπως, συνέβαινε στην Νέα Υόρκη πριν από 50-60 χρόνια.




Ngayer Bukra” στα αραβικά σημαίνει «άλλαξε το αύριο», μια προτροπή που δεν έχει πατρίδα, αλλά μια αναπόφευκτη παγκοσμιότητα κι ας είναι η φωνή ενός hip-hop γκρουπ από την Παλαιστίνη, των Dam (Φράγμα) την ηγετική, κατά κάποιο τρόπο ομάδα των Παλαιστινίων ράπερ, οι στίχοι των οποίων αναφέρονται στον παλαιστινιακό αγώνα για την ελευθερία και την ισότητα, όπως, επίσης σε αμφιλεγόμενα ζητήματα που αφορούν γενικότερα τον αραβικό κόσμο: την τρομοκρατία, τα ναρκωτικά και τα δικαιώματα των γυναικών.




Κι από το παλαιστινιακό χιπ-χοπ και τα μπουζούκια των Dam, στην ελληνικής έμπνευσης μελωδία της «Σουλτάνας», για φινάλε, με τους Quadro Nuevo ένα ακουστικό κουαρτέτο που δημιουργήθηκε το 1996 στη Γερμανία. Η «Σουλτάνα» είναι ένα παντελώς άγνωστο λαϊκό τραγούδι που το 1960 ηχογράφησε στη Γαλλία το ελληνικό συγκρότημα μπουζουκιών του Στέλιου Δούση σ’ ένα extended play 45άρι δισκάκι μαζί με κάποια τραγούδια του Χατζιδάκι από το «Ποτέ την Κυριακή», πιθανόν να υπάρχει και παλιότερη δισκογραφημένη εκτέλεση στην Ελλάδα. Που το ανακάλυψαν οι Γερμανοί μουσικοί των Quadro Nuevo ένας θεός ξέρει (πιθανόν στη δισκοθήκη κάποιου Έλληνα μετανάστη ή σε κάποιο παζάρι όπου συνήθως βρίσκουν θέση παλιά αντικείμενα και δίσκοι) κι έπαιξαν τη μελωδία του χρησιμοποιώντας τον πρωτότυπο τίτλο του τραγουδιού, χωρίς, όμως, να αναφέρουν δημιουργούς, ενώ στο ίδιο άλμπουμ τους (Mocca Flor) εκτός από τη «Σουλτάνα» έπαιξαν μια ακόμη ελληνικής έμπνευσης ανατολίτισσα την «κοσμοπερπατημένη» στα πέρατα της γης «Μισιρλού».

Το τραγούδι αλλιώς, στο email σας!

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα στο χώρο της καλής μουσικής!

ates